Is Mud Masters meer dan 10 jaar na je eerste Mud Masters nog steeds leuk? En kun je nog steeds verrast worden? Jazeker! Dit was mijn eerste Mud Masters Arnsberg en hieronder een kort verslag.
Mud Masters
Als je al eerder op dit blog geweest bent, dan ken je Mud Masters vast en zeker wel. Samen met Strong Viking en Spartan Race hoort Mud Masters bij de meest bekende namen in Europa. Waarschijnlijk heb je wel eens aan een editie meegedaan. Met vaste locaties als Haarlemmermeer, Biddinghuizen en Weeze trekken jaarlijks heel veel deelnemers die graag een leuke dag in de modder hebben. Afgelopen weekend was echter de tweede editie op een nog wat nieuwere locatie, namelijk in Arnsberg. Samen met Jeff ben ik afgereisd naar Duitsland om eens mee te doen aan deze run.
Arnsberg
Nou was dit mijn eerste Mud Masters Arnsberg, maar het gebied was niet onbekend voor me. In september 2014 stond ik in Arnsberg aan de start van Tough Mudder NRW. Een leuke run al scheurde een van mijn mede-strijders toen het botje in zijn enkel. Hopelijk houden we het dit jaar wel heel. Arnsberg ligt in Sauerland en is bij de meeste Nederlanders dus vooral bekend van Winterberg en Willingen. Daarmee weet je ook direct dat het terrein een stuk minder vlak is dan Biddinghuizen en Haarlemmermeer.
Marathon
We hadden ons opgegeven voor de marathon editie. Als je er dan toch een weekendje van maakt en een stuk moet reizen, dan wil je ook maximaal genieten van het parcours en de omgeving. In het dorpje zelf kun je prima eten en een biertje drinken. De barman op het terras heeft het ons de volgende dag wel ietsje zwaarder gemaakt (“Kommt schon, Jungs, einen noch!”), maar dat mocht de pret niet drukken.
De marathon bestond uit een rondje 16, rondje 12 en twee rondjes 6. Niet helemaal 42, maar zoals we al langer weten zijn de afstanden bij obstacle runs een indicatie. Onze start stond voor ongeveer 9 uur gepland en je mocht er, heel ruim, 8.5 uur over doen.
Terrein
Het eerste wat ons opviel was dat het allemaal wat meer Old Skool aanvoelde. En dat is een compliment. Niets mis met (de runs in) Nederland, maar alles is wel ontzettend aangeharkt. In Duitsland en ook Engeland is dat toch wel anders. Ter vergelijking hebben we vorige week samen ook meegedaan aan Mud Masters Haarlemmermeer om even te kijken of we het nog konden na de Mud Masters winterstop en dan vallen de verschillen wel op. In Duitsland was het nog ouderwets parkeren in een weiland met lintjes en ook de aankomst is prachtig midden in een groot veld. Daar zijn alle kraampjes en de start en finish mooi in een cirkel neergezet, wat toch wel deed denken aan de mooie beginjaren. Ook het parcours gaat over een prachtig terrein. Veel hoogtemeters (volgens mijn Garmin bijna 1.100) en veel ongebaande paden. Verder ook een stuk bos, wat toch wel een heerlijke verkoeling gaf op deze hete dag.
De obstakels
De obstakels kwamen redelijk overeen met een week eerder in de Haarlemmermeer. Sterker nog, waarschijnlijk is alles afgebroken, naar Duitsland gereden en weer opgebouwd. Alle grote en kleine hindernissen zaten er in. Een leuke extra was de survivalrun-hindernis in de lus van de 16 kilometer. Je mocht hier een stuk boom doorzagen, iets wat je bij de meeste obstacle runs niet vaak hoeft te doen, maar wel leuk. Verder kleine nuances zoals zand in de emmers in plaats van kiezels en een wat grotere ronde sjouwen met hout en zandzak dan in Nederland.
Een goede afwisseling tussen hele grote en wat kleinere hindernissen. Uiteraard met de aandacht voor samenwerken, die je goed ziet bij de teamwork-hindernissen. Het leukste verschil was echter de Flyer, de bekende glijbaan. Omdat die op een schuin helling stond was het water wat lager. Daardoor vloog net even wat langer voordat je het water raakte. Wat een mazzel dat we hem dus vier keer mochten doen!
De modder
Het komt niet vaak voor dat ik het eerste startvak van een run neem. Vorige week liepen we op zondag, dus toen waren er al duizenden deelnemers door de trenches geweest. Nu waren we zo ongeveer de eerste op de zaterdagochtend. Als je sommige delen, zoals de trenches en het tijgeren door de modder, vier keer mag doen. Dan zie je hoe snel een zandbergje zich omvormt tot onbegaanbare blubber.
De Duitsers
Bij de edities in Weeze hoor je nog best wat Nederlands, maar hier zijn we er maar een paar tegen gekomen. De deelnemers werd gevraagd om ons als marathon lopers voor te laten als er en rij stond bij een hindernis en ons aan te moedigen. Dat verzoek werd fantastisch opgevolgd. We werden overal naar voren geduwd en we hebben heel wat support gehad onderweg. Waar sommige deelnemers nog wel een slag kunnen maken is in het juiste materiaal. Daar zal het bij ons als Dutch Mud Men natuurlijk nooit aan liggen, maar de losse zolen en kapotte schoenen die we onderweg zagen zijn niet op twee handen te tellen. Ik snap dat je bij je eerste mud run niet je nieuwe witte sneakers vies wilt maken, maar die 6 jaar oude gympen uit de kelder trekken bleek ook geen goed idee te zijn.
Pluspunten
- De Flyer was echt heel gaaf deze keer.
- Het terrein is uitdagender dat de edities in Nederland.
- De oldskool sfeer.
- Hoogtemeters die we in Nederland toch missen.
Minpunten
- Iets korter dan een marathon, al maakte de hoogtemeters dat wel goed.
- Soms wat rijen, zoals bij de Flyer.
Conclusie
Zoals we het kennen van Mud Masters was alles weer top geregeld. Van aankomst tot verzorging en van garderobe tot finish. De hindernissen zijn voor een grote groep toegankelijk en de sfeer is top. Als je eens een keer wat anders wilt dan de edities in Biddinghuizen of de Haarlemmermeer, maak dan september vrij in je agenda. Drie weekenden op rij is er een editie in Duitsland. Wat mij betreft absoluut een aanrader!
Op zoek naar een leuke obstacle run, mud run, survivalrun, endurance event of adventure race? Bekijk dan hier de complete OCR kalender. Schoenen of kleding nodig voor je training of event? Check dan Trail.NL of kom naar onze winkel in Amsterdam.
Foto’s via Mud Masters
