Vandaag stond de Men of Steel run op de agenda en wel de editie op het strand van Scheveningen.?Na vorig jaar Zevenhuizerplas en een gecanceld evenement was dit dus de 2e editie.
De wekker ging vroeg vandaag omdat wij (Benjamin en Frank) Dirk gingen helpen bij de opbouw en verkoop via de Dutch Mud Men tent op het start- en finishterrein.?Bij het uitladen van de bus was er gelukkig ook nog Dutch Mud Chick Angela die ook al vroeg op pad was gegaan en ons ook nog heeft geholpen met het uitladen en opbouwen.
Vooraf was er door de organisatie al veel bekend gemaakt qua obstakels, kledingadvies in verband met?het weer, mogelijkheid om vooraf een locker te bespreken en meer.?Ook was er in de dagen vooraf een ?inspectie? ronde gedaan door een paar leden van de OCRA (Obstacle Course Racing Association).
Het parkeren kon zowel gratis als betaald maar dat hing zeker af van het moment van aankomen en de lokale bekendheid ;)?Toen de DMM-tent eenmaal stond werd gelijk het eerste knelpunt zichtbaar; het startnummer uitgiftepunt.?Op vertoon van een identiteistbewijs kreeg je een tas met startnummer, polsband, shirt en flyers. Dit duurde echter zo lang dat er (zeker later op de dag) eigenlijk nonstop een lange rij stond.
Als de spullen eenmaal weggelegd waren (in de lockers of erop) werd er door een zeer enthousiaste groep ?superhelden? opgeroepen om deel te nemen aan de warming up wat zeker nodig was met de koude wind. Deze helden hebben de hele dag de waves vanaf een container opgewarmd!
Men of Steel Run Scheveningen
Ik ga niet alle hindernissen bespreken in deze review maar wil er toch enkele uitpikken die toch wel opvielen!?Sowieso werd er veel gebruik gemaakt van het aanwezige mulle losse zand tussen de hindernissen door en ook de zeecontainers waren veel gebruikt wat dus een hoop klimmen en klauteren betekende. Ook de bekende cargonetten en ?Up and under balken?waren van de partij.
Sommige hindernissen, de tijgergangen en evenwichtsbalken hadden breder gekund gezien het aantal deelnemers in de diverse waves. Dat het druk is komt vaak de sfeer ten goede maar als je vervolgens vrij aan het begin van het parcours lang moet wachten bij enkele obstakels hoor je snel wat geklaag om je heen.
Een melding van het gebruik van stroom bij een tijgergang is denk ik ook iets wat zeker wat volgende keer wat aandacht moet krijgen!?Je moet er niet aan denken dat er wat zou gebeuren met iemand die bijvoorbeeld een pacemaker heeft….
Op het parcours waren verder een aantal waterposten ingericht. Zeker op de 14 kilometer was een stuk banaan of sportdrank wel even een welkome afwisseling geweest.?Na het omkeerpunt op circa 7 kilometer werd het losse mulle zand ingeruild door het iets hardere zand langs de vloedlijn maar nu was er tegenwind dus was het alsnog lekker aanpoten.
Op de terugweg onder andere de ?The Airtime? en ?The Tough One? tegengekomen.?The Airtime was een opeenstapeling van zeecontainers waar vanaf gesprongen moest worden in een groot luchtkussen en de Tough One was een meer survivalachtig obstakel met een combi van touwklimmen en houten balken.?Na een grote glijbaan bij de finish en een verdiend (0,0%) biertje zat deze run er op.
Het was door de gehele run over zand rennen een pittige run en zeker qua obstakels uitdagend genoeg ook voor de wat meer ervaren obstacle runner.?
Dat er meerdere afstanden waren (3,5 km / 7 km en 14 km) geeft ook aan dat er gedacht word aan een brede doelgroep.
Al met al een leuke pittige run met voldoende goede hindernissen al kunnen er hier en daar zeker nog puntjes worden verbeterd op het gebied van veiligheid en logistiek.
Op naar de volgende run….. See you in the mud (or in the sand)
Groeten Frenk
Geef een reactie