Vandaag was de tweede editie van de Mud and Water Challenge, deze keer was hij in het kader van Movember omgedoopt tot de RTL 7 Movember Mud and Water Challenge. Toen ik in de vroege morgen in de auto stapte was het 2 graden buiten, dus het beloofde een koude obstacle run te worden!
Ontvangst
Voor onze parcoursverkenning was ik al bij EVM19 geweest, maar mocht je de weg nog niet kennen dan stond deze duidelijk aangegeven met bordjes. Het parkeren kostte vijf euro wat vrij normaal is tegenwoordig. We werden daarna hartelijk ontvangen met een shirt, muts en warme kop koffie. Vanuit dit verwarmde terras konden we al mooi een aantal obstakels zien en het was leuk om zo even de ochtend te beginnen en andere deelnemers te spreken. Iedereen was stiekem een beetje bang voor al het water dat we zagen en ook de harde wind werd niet onderschat. De omkleedfaciliteiten waren ook prima, maar toen we onze tas af gingen geven bleek dat wel een kleine bottleneck te zijn. Deze was niet berekend op het aantal deelnemers en een deel van ons miste daardoor helaas de prima warming-up. Om ??n minuut voor tien werden we losgelaten voor twee rondes van acht kilometer.
De run zelf
We begonnen met een klein stukje lopen en kwamen al snel de eerste obstakels en modder tegen. Na een muur van banden kwamen we al vrij snel stroomdraden tegen om vervolgens over en onder bruggetjes met modder te gaan. Ietsje later kwam het eerste contact met het water. Weliswaar was het water en de modder niet hoger dan je knie?n, maar je werd wel nat en ik voelde de kou direct. Wat erg leuk is, is dat het parcours bestaat uit heel veel kleine lusjes waar je mag draaien en keren. Je komt daardoor vaak andere deelnemers tegen en dat vind ik persoonlijk altijd een goede toevoeging aan een run.
Dit speelde zich allemaal nog bij het begin af en nadat we een behoorlijk lange apenhang hadden gedaan hadden kwamen helaas de eerste wachtrij tegen. Een touwbrug over het water leverde een rij op, maar dit was gelukkig wel de enige rij die we gehad hebben. We kwamen een aantal simpel bedachte, maar toch leuke obstakels tegen. Zo was een soort hele grote wip-wap, waar we met zijn zessen overheen gingen en mochten we over en door een aantal sloopauto?s heen. Verder mochten we hier ook door de modder tijgeren en drie keer onder autobanden door. Een obstakel wat het tijdens het WK obstacle running ook al goed deed.
Als ik zo terug denk waren er nog veel meer obstakels als hekjes (die een beetje simpel waren), twee obstakels met grote touwnetten en waterreservoirs waar je overheen mocht. Eigenlijk was er geen moment dat je je verveelde en was de dichtheid van obstakels behoorlijk hoog. Het meest pittige deel lag nu vlak voor ons en dat was een baan naar een eiland die over het water ging. Deze bestond uit vier obstakels op het water. Eerst mochten we over een paar boomstammen om vervolgens via een ladder naar boven te klimmen. Je kon dan in het water springen, maar met deze temperatuur klom iedereen voorzichtig naar beneden.
Vervolgens kwam mijn persoonlijke favoriet, een baan van drijvende kussens waar je zo hard mogelijk overheen moest rennen. Deed je dit niet, dan zonk je en kon je gaan zwemmen. Vlak voor het eiland werd dit miniparcours afgesloten met monkeybars. Over het eiland liepen we dan weer terug om vervolgens nog een lus te maken met ietsje minder obstakels. Langs de parkeersplaats kwamen we weer terug op het terrein voor ronde twee. Deze hebben we ook lekker gelopen en nadat we hier even kort verdwaalden kwamen we bij de wasstraat terecht waar ik mijn vlaggestok gebroken heb. Bij de finish werden we opgevangen door twee enthousiaste Red Bull meisjes en een selfiemachine.
Faciliteiten
Het klapstuk van de dag kwam nog, want naast een Hot Room waren er ook warme douches (met shampoo en zonder wachtrijen!). Nadat we omgekleed waren konden we het soort clubhuis eten en drinken in het winterse thema; broodje Unox, erwtensoep, warme chocomel met slagroom en gluhwein. De verzorging onderweg was met bananen en water overigens ook prima geregeld, net als de muziek die over het hele terrein te horen was. Helaas was de barbier ziek en mochten we zelf aan de slag om onze snorren voor Movember te scheren.
De algehele mening van de deelnemers die ik naderhand gesproken heb was erg positief op de paar schoonheidsfoutjes na. Iedereen vond eigenlijk wel dat het een mooi parcours was, opmerkelijk veel obstakels, prima modder en best pittig door het koude het water. Afgezien van de garderobe en die ene wachtrij bij de touwbrug was het verder ook allemaal prima geregeld. Klein puntje van kritiek is dat we op ongeveer 14,5 kilometer bleven steken. EVM19 is een evenemententerrein en een groot deel van de obstakels zal dus blijven staan. Er komt ook komend jaar weer een zomereditie en wij verwachten dat er tegen die tijd nog zeker wel een aantal obstakels extra gebouwd wordt. Zeker een aanrader om je komende zomer voor in te schrijven dus. Houdt onze kalender in de gaten voor een precieze datum!
De Dancing Mud Chicks waren ook weer van de partij vandaag en maakten deze vrolijke video.
Alle foto’s via Facebook /?Esther van der Heijden Fotografie.
Geef een reactie