Naast het geweld van de grote obstacle-run organisaties, zijn er vaak evenementen die op kleinere schaal georganiseerd worden. In plaats van de standaard hindernissen, de grote media aandacht en het massale deelnemersveld, blinken deze runs uit in hun eenvoud en inventiviteit om toch een mooi parcours te kunnen neerzetten. De Urban Nature run van 7 november in Dordrecht was hier een perfect voorbeeld van.
Hoop
De start van de Urban Nature run was op een grasveld van het nabijgelegen ?Dorp de Hoop?, wat tevens als goed doel aan deze run verbonden was. Doordat dit evenement niet commercieel was ingesteld zijn alle opbrengsten naar stichting ?De Hoop? gegaan, dat in Dordrecht zorg draagt aan daklozen en drugsverslaafden. Met dit in het achterhoofd is het te begrijpen dat je bij de finish niet voor de honderdste keer een shirt krijgt, of een medaille die ergens in een doos beland, maar weet dat van jouw inschrijfgeld er mensen geholpen kunnen worden.
Verwachtingen
Het startterrein was eenvoudig te vinden met parkeergelegenheden direct naast de start. De starttijden werden verteld bij het ophalen van het startnummer, wat enige verwarring vooraf direct uit de wereld hielp. Het startterrein bestond verder uit een verzorgingspost en een kraampje waar warme snacks en koffie gehaald konden worden, wat voor het meegereisde publiek erg goed geregeld was. Kleedruimtes en warme(!!!) douches waren op korte afstand beschikbaar met een gratis bagagedrop. Na het ophalen van het startnummer waren aan de randen van het startterrein de eerste obstakels al zichtbaar. Aan de overkant van het gras doemde al een verschrikking voor menig beginnend obstakel runner op: de houden schutting van 2 tot 2,5 meter hoog. Tevens waren er houten klossen en stapels hooibalen te zien, wat hoge verwachtingen gaf voor de rest van de run.

Parcours
Het parcours zelf bestond uit een ronde van 6 km, met een extra lus voor een ronde van 12 km. Lopers van de 18 km liepen dus eenmaal de 12 km ronde, en eenmaal de 6 km ronde. Al vanaf het begin werd duidelijk waarom de naam van dit evenement ?Urban Nature? was. Na een stukje door een woonwijk rennen kwamen we een toren tegen die tot op 40m hoogte beklommen werd! Echter hadden we geen tijd om van het uitzicht vanaf dit unieke obstakel te genieten, omdat we via een andere wenteltrap direct weer naar beneden konden. Nog geen kilometer verder werd toen het ?Nature? aspect duidelijk: Met veel survival ge?nspireerde hindernissen werd met behulp van touwen en netten meerdere sloten, bomen en bruggen overwonnen. Deze hindernissen vergen meer techniek en ervaring dan de ?standaard? muurtjes en monkeybars, wat deze run uitdagend maakte.
Combinatie Urban & Nature
Aan het heinde van de race werd nog eens duidelijk waarom dit een combinatie van ?urban? en ?nature? was. In de 12 km lus kwamen we langs een ski-heuvel, waar we van de gebaande paden werden afgeleid en onze eigen weg door de struiken en bomen moesten zoeken. Lint gaf de richting aan waarin wij moesten lopen, maar we moesten onze eigen weg banen. Dit gaf de ultieme natuur ervaring. De ultieme ?urban? ervaring kwam aan het eind van de 6 km lus, waar de lopers eerst door het wagenpark van een verkeersschool werden geleid om vervolgens door een wasstraat te moeten rennen. Dit had tevens als voordeel dat de lopers, voor de verandering, schoon en fris ruikend over de finish kwamen.
S-s-start?
Verbeterpunten?van deze run waren dat de start en finish onoverzichtelijk waren. Na een korte warming-up was er een onduidelijk startsignaal, waardoor de eerste startserie twijfelend van start ging. En bij de finish klom je boven op een stellage, waar verder vrijwel niets gebeurde. Hiernaast waren er wat opstartproblemen bij de eerste startgroep. Op een aantal punten was de route niet duidelijk was aangegeven, of vrijwilligers niet duidelijk de richting aangaven. Hierdoor liepen drie koplopers de verkeerde richting op. Hier werd door de organisatie echter snel op gereageerd, waardoor de gevolgen minimaal waren en er vervolgens geen problemen meer ontstonden.
Totaal
De organisatie heeft door goed gebruik te maken van de omgeving en inventief te zijn aangaande hindernissen een erg leuke run kunnen neerzetten waar de deelnemers met een goed gevoel op kunnen terugkijken. Op wat kleine opstartproblemen na zat de begeleiding van de run goed in elkaar!
Hieronder een filmpje van de Dancing Mud Chicks, die natuurlijk ook aanwezig waren met hun altijd vrolijke humeur!






Geef een reactie