Voor de Strong Viking hebben we twee reviews. De tweede is van Geert-Jan, de eerste van Dave. Zo krijgen we een nog beter beeld van de Strong Viking Color Obstacle Run! Hier alvast de after movie:

Aankomst

Zoals gewend is alles weer goed aangeven en gefaciliteerd, parkeren, startbewijs afhaalpost en tassen drop-off liepen goed en vlot door, geen lange wachtrijen of iets dergelijks. De bezetting van deze faciliteiten was weer ruim voldoende.?Er ontstond her en der wel wat verwarring mbt starttijden, mensen hadden zich ingeschreven voor start 13:00 dit stond het start bewijs en de envelop, het pols bandje daarentegen gaf 13:20 aan. Maar goed, tijdens het vullen van het startvak merkte je er niets van? het was gewoon lekker gezellig vol!

Kleuren maar!

De Strongviking organisatie maakt gebruik van tattoo?s als startnummer. Gaaf en stoer voor de kids, maar een startnummer kunnen ze bewaren!. Omdat de tattoo goed vochtig aangebracht moet worden zou het handig zijn als er emmers met sponzen voorhanden zijn om het startnummer aan te brengen. Nu moet je hiervoor je eigen handdoek nat maken, die je eigenlijk droog wilt houden voor na de run.?Na leuke warming up welke goed op de kinderen was afgestemd, sta je volledig bedekt onder het blauwe poeder met veel kinderen, moeders, vaders en oma?s aan de start. Dit was wel erg gezellig en weer eens anders dan alleen maar volwassen.

Voordeel van kind zijn

Het eerste obstakel was al direct bij de start, omdat de SVR dit vaker gebruikt tijdens?evenement om zo de deelnemers wat te verdelen. Dit?keer mochten we onder het podium door tijgeren het parcour op waar er drie km fun op ons lag te wachten. Een tweede obstakel was tijgeren. Hou je?kont laag anders zit je vast in de prikkeldraad? Wij denken dat volwassenen vaak beter zijn in meerdere dingen, nou deze mannen spurten je links en recht op hun knie?n voorbij. Net zoals bij het spinnenweb. Op naar de glijbaan, jammer dat deze niet echt gleed. puntje voor de volgende keer maar was toch leuk obstakel.

Color tubbies

Hilarisch is het wel dat je op 1,5 km een behoorlijk deel van de voorgaande startgroep inhaalt met twee kleine Vikings aan je zijde. Maar ieder zijn eigen uitdaging zeg ik altijd. De mensen op het parcour en langs de kant waren allen even enthousiast en aanmoedigend. Dit is echt genieten.?Het tijgeren door de kleuren, oftewel kleurtijgeren en color tubbies waren na een parcours van toch meer dan 3.700 meter het leukst aan de color run volgens de kids! Andere obstakels zoals het spinnenweb en?mudsplash waren goed te doen. Een paar waren er vooral zwaar, zeker de mud area. De kids, en zeker de kleinste van zes jaar, zakte bijna tot aan de knie?n in de blubber. Dit was door de voorgaande groepen al flink omgeploegd en los gelopen, maar hun oordeel was gaaf en uitdagend!

Wie geniet er nu het meest?

Het is lastig om hier een objectieve mening neer te zetten, aangezien dat geen kind hetzelfde is. Mijn apen hebben genoten en zien het als de leukste en de zwaarste run welke ze tot op heden gelopen hebben. Ik kan me voorstellen dat er ouders zijn die het anders beleefd hebben omdat het voor kinderen te zwaar, modderig of het gewoonweg niet leuk vonden en daar kom je pas achter als je met de kids aan dit soort evenementen gaat deelnemen.?De medaille op het einde was een geslaagde afsluiter voor de kinderen. Dit is niet standaard bij de SVR organisatie maar deze run zie ik dan ook als een geheel ander kaliber OCR.?Een run die toegankelijk is voor iedereen en niet echt extreem zwaar of iets dergelijks? behalve voor de kleine mannen en vrouwen. Voor hun is dit echt wel een VikingRUN!

?Finish!

Persoonlijk vond ik het wel leuk dat mijn mannen een t-shirt kregen van een attente Crew member omdat ze als nr 1 en 2 de finish passeerden.?Min puntje:?Niet echt grote, maar zakelijk gezien zou de catering meer aandacht moeten geven aan de inkoop. Men was al heel vroeg op de middag door diversen soorten drank heen. 7-up, appelsap, ros?. Dat is jammer deze extra omzet was hun echt wel gegund.?Verbeter puntje zit hem bij mij vooral in de beleving, niet echt voor mij als runner maar voor de kids en de mensen die hier echt hun grenzen aan het verleggen zijn. Ik zou persoonlijk meer aandacht geven aan de finish en misschien ook de ontvangst van de familie run. De Walhalla steps waren een gemis. Ik denk dat voor velen de walhalla steps (eventueel met extra zijbalken of opstapjes) vooral voor kids een hele overwinning geweest zou zijn.?Al met al voor ons een heel geslaagd evenement en verdient deze run een nr ??n notering voor mijn kids en dus zeker voor herhaling vatbaar!
Groeten van Boy, Ties en Dave Engels

?

REVIEW GEERT-JAN

Afgelopen zaterdag stond de Color Obstacle Run in Wijchen op het programma. Ik zou starten in startvak GREEN, om 11.20. Ik besloot eerder op pad te gaan om alvast wat foto?s te schieten en een klein stukje van het parcours te verkennen. Helaas was het erg mistig, waardoor de foto’s letterlijk en figuurlijk een beetje vaag werden.

Go Green!

Daarna eventjes mijn startpakket opgehaald, een groot pluspunt vind ik de startnummer-tattoo. Zo?n papieren startnummer raakt vaak kwijt na de eerste keer tijgeren. Omgekleed en al stond ik zo?n 10 minuten voor de start in het startvak. Ik had voor de gelegenheid een groene mankini aangetrokken om het thema Color / Green door te voeren in mijn kleding.

Start het kleuren

Om 11.20 ging het feest van start. Na eerst onder gegooid te zijn met groene poeder kropen we onder het podium van de DJ door. Het parcours ging verder door het bos, alwaar we na 2km aankwamen bij de Mud Mile, alom bekend van de vele Strong Viking Runs.?Ik kreeg na de Mud Mile de vlag van ons startvak. Het hele idee van de vlag was dat hij na ieder obstakel doorgegeven werd naar achteren, zodat de laatste deelnemer(s) binnen zouden komen met de vlag. In de praktijk werkte dit echter niet helemaal, aangezien ik na het krijgen van de vlag vrij weinig ?groenen? meer in mijn buurt had. Daarvoor lag er een te groot gat achter mij. Ik besloot dus om de vlag bij me te houden en over te dragen zodra ik weer ?groenen? tegen kwam. Dit duurde eventjes en uiteindelijk bleek de volgende drager ook de vorige drager… na van hem de vlag weer terug gekregen te hebben, heb ik de vlag uiteindelijk over de finish gedragen.

Conclusie

Pluspunten van de Color Obstacle Run vond ik het afwisselende parcours (weinig asfalt), de enthousiaste vrijwilligers die de hele dag iedere deelnemer hebben staan aanmoedigen en uiteraard de Mud Mile. Dat komt meer omdat ik al vanaf kinds af aan graag in de modder speel!
Minpunten zijn voor mij toch wel de beloofde Viking Jump die nergens te bekennen was (ik zag er wel tegenop om te moeten springen, maar uiteindelijk draait een obstacle run voor mij ook om het overwinnen van m?n angsten) en de weinige ?color? die aan deze run werd gevoegd, alleen aan het begin en op het einde werd je bekogeld met kleurpoeder.?Al met al is het een erg leuke run om te doen voor iedereen. Ik vond hem prima om te lopen, mijn zesde van dit jaar. 18 oktober volgt mijn 7de, en tevens laatste van dit jaar: de Duchenne Obstacle Run!
Geert-Jan Verduijn