Afgelopen weekend was het weer tijd voor Mud Masters in Biddinghuizen op het terrein naast Walibi. Zowel op zaterdag als op zondag was?er de mogelijkheid om 6,12 en 18 km te lopen, maar op zaterdag kan je ook kiezen voor 42 km modderhappen of 18 km knallen in het wedstrijd vak.
Afgemeten Afstand
Als voorbereiding op het WK OCR in Amerika heb ik ervoor gekozen om Mud Masters mijn laatste ?tempo-loop? te laten zijn. Ik heb gekozen voor de 18km zou gaan starten in het wedstrijdvak, gelukkig waren mijn collega?s en mede-DMMers Richard,Teun en Martijn net zo gek en zouden ze ook starten in startvak Alpha om 10:30.
Voorbereiding
Na wat tegenvallende runs de afgelopen tijd keken we alle 4 uit naar Mud Masters, aangezien dit niet de eerste keer is dat we meedoen aan Mud Masters weten we wat we kunnen verwachten. Dit evenement wordt eigenlijk elk jaar weer super neergezet en de obstakels zijn van hoge kwaliteit, we waren erg benieuwd of deze editie de hoge verwachtingen weer kon waarmaken.?In de week voor de run werden de eerste foto?s op FB gezet en een paar dagen voor de run een fantastische warm-maker, DMM had weer een preview en liet al enkele obstakels zien! Geweldig zo een filmpje en zagen we nou een nieuw obstakel? in een net springen?.de nieuwsgierigheid was gewekt.
Wakker worden!
Enige nadeel van zo een obstacle run en dan vooral het wedstrijdvak/marathonvak is het vroege starten en daarbij dus het vroege opstaan. Om 0630 uur ging de wekker, natuurlijk wat ontbijten en richting Biddinghuizen. Om ongeveer 09:00 uur kwamen wij aan bij Walibi. Ondertussen komt ook die gezonde spanning opzetten en besef ik me goed dat ik vandaag wil en moet gaan knallen! Meteen bij binnenkomst hebben we onze startbewijzen opgehaald. In de envelop die we kregen zat het startnummer met veiligheidsspeldjes, een bandje voor je pols en tas en je chip welke je op je enkel moest doen. Deze chip zou ervoor moeten zorgen dat je foto?s worden gelinkt aan je startnummer en deze zo makkelijk gevonden kunnen worden en zelfs live op je FB gezet konden worden.?Nu is het zaak om een lekker plekje te zoeken en even bij te praten met de vele mede-DMMers die ondertussen ook al staan te popelen! Ongeveer een uur en 2 toiletbezoekjes later (tsjah dat krijg ik van die spanningen) was het zover, tas wegbrengen en we mochten onze plek innemen in het startgebied.
10-9-8…1-GOO
Na wat heen en weer springen en schreeuwen was het aftellen geblazen, de adrenaline begint weer te pompen en daar gaan we! Binnen enkele meters mochten we over strobalen springen en kregen we de waterdip voor onze kiezen, inderdaad meteen het koude water in. Mede hierdoor was het startvak al opgedeeld en zaten er ongeveer 8 mensen voor mij. Bij het volgende muurtje (volgens mij de laagste die we zijn tegengekomen) ging het even mis voor mij, ik keek niet goed en kwam verkeerd neer op mijn pols, knie, ?n enkel wel te verstaan. Vooral die enkel kon ik goed voelen en al verder rennend begon ik me af te vragen of dit een blessure kon worden die me zou gaan nekken op het WK.
Dutch Mud Men Never Give Up, dus gewoon doorzetten! De volgende obstakels die we voor onze kiezen kregen waren de load Carry, een flink rondje lopen met een zandzak van 20kg.
Test voor de armen
Niet veel later mochten we in de?monkeybars hangen, snel gevolgd door de?apenhang. Dit was ook het punt dat ik zo 4 mensen inhaalde, als ik zo door zou lopen zou ik 5de gaan eindigen. Even een tandje bijzetten dus. Na de ringen (die deze keer in 1 rechte lijn waren gehangen,wat het wel wat moeilijker maakt) mochten we een heel stuk gaan traillopen met wat kleinschaligere obstakels. Denk hierbij aan de bandenstapel, jump overs en de golden stairs, oftewel de stro balen. Toen kwam er een obstakel die ook voorbij kwam in het preview filmpje van Obstakels.com. Hierbij moest je met een touw omhoog klimmen, daarna over een horizontaal cargonet en weer aan een touw naar beneden. Ondertussen liep ik op de 4de plaats met de nummer 3 en 2 op enkele meters afstand, weer een tandje bijzetten dus.
Gas op die lolly
Toen we bij het volgende obstakel aankwamen liep ik 3de en mochten we weer een zandzak op onze schouders nemen, hiermee mochten we een rondje door middel-diep water waden. In de volgende kilometer heb ik ook nummer 2 ingehaald en ging ik de laatste paar kilometers in. Hier kwamen ook de obstakels waar ik naar uitkeek!?Als eerste en mijn absolute favoriet van deze editie, het verticale cargonet waar je vanaf een afstand in moest springen en vast moest houden om daarna via een horizontaal cargonet naar de overkant te gaan. Dit obstakel doet me erg denken aan een Ninja-warrior obstakel en dat vind ik een erg leuke en goede ontwikkeling. Zelf heb ik het horizontale cargonet als een monkey-bar gepakt maar er waren vele manieren mogelijk! Hierna mochten we het water inspringen met de splash jump, het blijft een geweldig gevoel om vanaf zo een hoogte het water in te springen.
Voetje bij de muren?
Nu kwamen de muren in beeld, met mijn flater bij het kleine muurtje nog in mijn achterhoofd kwam ik zonder moeite over de eerste en tweede muur heen. Bij de derde muur zette ik me verkeerd af en miste ik de bovenkant, ondertussen werd ik ingehaald door de nummer 3 die me zag stuntelen bij de muur. Terwijl ik toch alleen de muur opklom was degene die me net had ingehaald omgelopen om me te helpen met de muur. Zelfs in dit competitieve startvak wordt er dus gelopen met een team-spirit!!?Hierna kwam de piperunner, een halfpipe waar je met een sprintje probeert de bovenste rand te pakken om daarna via de achterkant naar beneden het water in te glijden.?Nog een klein stukje tijgeren en toen kwam ik tegelijk met mijn ?tegenstander/teamspeler? door de sizzler en over de finish.
De moeite waard?
Mud Masters heeft in mijn ogen weer een geweldig evenement neergezet. Organisatorisch is het goed geregeld; parkeren,startnummers halen tot tassen ophalen alles gaat even soepel!?De obstakels zijn stevig, en er zijn grootse maar ook vernieuwende obstakels bij. Mud Masters is een aanrader! Ongetwijfeld!, maar toch zijn er verbeterpuntjes. Voor een run met de naam Mud Masters vind ik dat er al edities lang erg weinig modder aanwezig is, wellicht is dat in de loop van de dag en op de zondag meer,maar ook dan blijft het beperkt tot de sloten en trenches. Ik mis de Slo-mo-mud van de eerste Mud Masters die ik deed in maart 2013, deze brak mij compleet af en dat voelde heerlijk!?Daarnaast hebben ze geprobeerd in te spelen op het verlangen om sneller foto?s tot je beschikking te hebben, vandaar de chip en de mogelijkheid om live op facebook de foto?s te laten plaatsen. Bij mij is ondanks het toegang geven tot mijn Facebook niets op mijn pagina gezet en momenteel zijn er op de site nog steeds geen andere foto?s te zien.Gewoon nog even geduld hebben, denk ik!
WK Proof?
Wat een heerlijk gevoel om zo competitief bezig te zijn en toch trots tegelijk als gedeeld 2de over de finish te komen! Met die 2de plaats heb ik mezelf de mentale opkikker gegeven die ik zo voor het WK nog wel kon gebruiken. Over een krappe maand is het zover, een evenement waar ik al een tijd naar toe werk. Via mijn Facebook kan je op de hoogte blijven van mijn voorbereidingen en mijn avontuur daar.?Like de pagina en blijf op de hoogte!
Geef een reactie