Afgelopen zondag eens wat anders dan de standaard grote runs, het was nu tijd voor een wat kleinschaliger opzette run: Urban Hero Run Scheveningen. Deze werd mede georganiseerd door Crossfit Scheveningen, en vanuit deze hoedanigheid dan ook met een aantal mede crossfitters uit Hilversum naar Scheveningen afgereisd. Geen grote delegatie vanuit Dutch Mud Men zoals de Men of Steel run waar ik zaterdag nog aanwezig was, maar een wat kleinere groep van 3 uit Hilversum.

Met z’n allen op weg

Op weg naar Scheveningen werd wederom weer bevestigd dat lopen met een vlag erg gaaf is, maar het vervoeren van die vlaggenstok toch een stuk minder is voor degene die achterin zitten. Bij aankomst was het even zoeken naar de start en de parkeerplaatsen, maar na raadplegen van de website (dat zou ik voortaan thuis moeten doen voor vertrek) konden we een prima plek vinden om de auto te parkeren. Bij uitstappen kwamen we al meteen de eerste obstakel, de lucht van vis! Ik als grote visliefhebber (absoluut niet) genoot hier ontzettend van?

Voor de run

Het verzamelterrein was in een Surfdorp aan het strand, en was leuk opgezet. Afhalen van de startnummers, omkleden en tassen inleveren ging erg soepel. Om 12.00 uur vertrok de eerste startgroep, hier zag je meteen de opzet van deze run. In groepen van maximaal 65 man ging je klaar staan in het startgebied, werd er afgeteld, hield de parcourswachten even een lintje over de weg, en go!

Daar gaan we dan

Met de kilometers van de Men of Steel van zaterdag nog in de benen, en wetende dat we vandaag weer een mooie 10 kilometer gingen maken bood ik vriendelijk aan om bij enkele vrouwelijke lopers van mijn box te blijven en hun te ondersteunen in hun eerste obstakelrun. Al snel kwamen we het eerste obstakel tegen, grote asfaltblokken op het strand waar je al klauterend overheen moest, en vervolgens mochten we door op een van mijn favoriete onderdelen van het OCR: lopen op zand. Hier op het zand kwamen we zand trenches, tijgernetten en een ingegraven muur (erg innovatief!). Bij het bandenonderdeel konden de drie DMM deelnemers het niet laten om mee te gaan in een goede traditie van DMM, en de autoband ging om de schouder en de rest van de 10 kilometer mee.

Water van de marine

Na van het strand te zijn afgekomen, kwamen we voor het start terrein langs en gingen we zo de haven in. Hier liepen we door een visafslag, moesten we klimmen over visnetten, containers en ben ik de gaafste waterpost ooit tegengekomen. Deze bevond zich in een oud marineschip! Al rennend met autoband en vlag maakten we een groot rondje om de haven heen, waar goed gebruik werd gemaakt van het terrein om zo nog wat extra hindernissen te geven.

Apenkooien

Via ringen, touwklimmen, zwemmen/blubber lopen kwamen we bij een groot parkeer terrein met opleggers waar we overheen moesten met vervolgens een volledige apenkooi die was opgebouwd! Dit was het enige onderdeel in de run waar we even moesten wachten, maar dit was geen probleem. Met de mededeelnemers en fanatieke vrijwilligers om ons heen vloog de tijd en voor we wisten waren we aan de buurt.
Na de apenkooi de duinen in en sloegen we alweer af het strand op naar de finish. Na een soort motercrossbaan op het strand te hebben gepakt kwamen we weer een visnet tegen met vervolgens de ondertussen bekende asfaltblokken op een soort pier (hiermee schop ik mensen tegen de schenen, maar de hele uitleg hierover ben ik helaas alweer vergeten?). De run werd afgesloten met sprong van het havenhoofd af, deze sprong kon door iedereen bij de start/finish worden gezien en hier stonden dan ook veel mensen. Enig teleurgesteld dat ik mijn autoband niet mee mocht nemen het water in, maar toch tevreden kwamen we na 10,3 kilometer de finish over.

Conclusie

De run was goed opgezet, de organisatie was in orde. Onderweg hebben we maar 2 keer gehad dat we even twijfelde welke kant we op moesten. Het lopen door de haven en de stad was een leuke afwisseling van het toch vaker door de bossen lopen. De veiligheid van de obstakels was dik in orde, en er waren genoeg vrijwilligers die over het algemeen ook nog eens fanatiek waren. Of ik er volgend jaar weer bij ben weet ik nog niet, maar dit was voor de mensen waar ik mee liep een mooie uitdagende run om eens kennis te maken met OCR.
Pluspunten:
– Sterk opgezette run, met een gezellig start/finish terrein
– De logistiek was in orde, douches, kleedruimtes en tas drop waren aanwezig en ook gratis
– Obstakels waren in orde, niet extreem uitdagend maar wel leuke variaties
Minpunten:
– Geen binnenkomst comit?, geen medaille/geen finishers drink niks. Voor gemiddeld ?45,- inschrijfgeld zou je dit wel verwachten
– Geen afgezet parcours, op een gegeven moment moesten wij ons door de fietsers/wandelaars heen worstelen
– De warming up (welke?) bij de start
– Geen modder!