Foto’s en review Battle of Thor

Reacties

Één reactie op “Foto’s en review Battle of Thor”

1. 7 september 2015

   Steff Helsen

   Het was alweer een geslaagde, typische Spartacus series editie.
   Typisch omdat het voor een doorwinterde OCR-junk niet overdreven veel uitdaging biedt. Anderzijds staat het organisatorisch en zeker qua logistiek als een huis. Geen enkele run in mijlenverre omtrek die beter doet op dat vlak.

   We waren vrij laar gearriveerd, maar en was nog plaats zat aan het stadion van KRC Genk. Gratis parking trouwens, nog zo’n uitstervend ras. na een kwartiertje wandelen kwamen we aan bij het terrein. Het was al goed druk en de eerste 7km waves waren al volop bezig aan de beproeving. Afhalen van de nummers ging vlot, we waren als team ingeschreven waardoor de verantwoordelijke alles in ??n keer kan afhalen en verdelen. Handig! Tas wegbrengen, plasje doen en richting start voor onze 12km op en rondom de mijnterrils. Geen onbekend terrein voor mij. Ideale trainingslocatie om op relatief korte afstand toch een serieus aantal hoogtemeters te trainen.
   De start bij de voogaande waves was een beetje chaostisch. Men moest meteen een grote quarterpipe over een door te kunnen richting het parcours. Na ettelijke pogingen waren er nog steeds een aantal mensen niet over maar omdat de volgende waves moesten vertrekken zat er niets anders op dan de chicken lane te gebruiken. Gelukkig had de eerste wave van de 12km hier minder last mee en was iedereen vrij snel erover heen. Nog even geholpen en gewacht tot men vrienden erover waren en dan kon de inhaalrace beginnen. Met z’n 2en serieus de pees erop gelegd. De eerste 2 ? 3km was het vooral lopen. Ideaal om alles wat uit elkaar te trekken. Tussen, onder en over wat balken. Een bergje op met behulp van een koord, peanuts met wat ons nog te wachten stond..
   Daarna was het tijd voor modder! Prachtig stukje blubber tot op kniehoogte. Op handen en voeten onder de prikkeldraad er doorheen. Niet veel later mochten we gaan zwemmen in ??n van de vijvers. Ponton opklimmen en terug erin. Was mooi gemaakt. Net na de splitsing voor de 12km kregen we nog een moeras/vieze sloot voorgeschoteld waar we enkele keren door mochten.
   Hierna kon het echte klimwerk beginnen op de terrils. Prachtig uitzicht boven. Jammer genoeg was het weer niet al te denderend. Onderaan was er een mooie slide gemaakt die ons weer in het water liet belanden. Nog eens een stukje zwemmen en weer door richting het voetbalstadion. Opzich niet veel spectaculair meer tegengekomen qua hindernissen.. Wat rook in de bos, autobanden, paar hooibalen met wat balken boven, een spinnenweb van rekkers, donker tunneltje. Allemaal goed gemaakt maar weinig uitdagend.
   Op naar de finish dan maar. Eerst nog een obstakel dat k voor het eerst zag in Battle of the Ardennes. Een soort doolhof/speleobox gemaakt uit een steiger. Daar is wel goed over nagedacht. Vlak voor de finish nog een paar containers overklimmen en via een sneeuwschans naar beneden. Medaille en watertje ontvangen. Uiteindelijk 12de geworden in 1u07. Niet slecht. Maar vooral een leuke dag gehad op een mooie locatie. Het parcours opzich het wordt zwaargemaakt door de hellingen, niet door de obstakels. Het is vooral lopen, lopen en nog meer lopen. Er zitten geen obstakels tussen waar kracht/techniek je een voordeel zouden kunnen geven. De obstakels zelf kan je niets op afkeuren. Een voor een degelijk en veilig gebouwd. Warming up doen we niet aan mee in Belgi?.. Bewegwijzering was perfect. Nergens nog maar de intentie gehad om fout te lopen. Modder mag er altijd meer zijn. Er zat wel een mooi stukje in van 50m, maar dat was het dan ook. Ga ik ook niet over klagen, want het is een natuurdomein waardoor je zowiezo beperkt zit als organisatie. Tis niet zo dat je daar even meters diepe trenches mag graven.
   Prijs/kwaliteit is het ok?. Ik ga zeker niet zeggen dat het goedkoop is, maar je krijgt er wel redelijk wat voor in de plaats. Als competitieloper moet je niet bij de Spartacus Series zijn, maar dat is al langer bekend. Voor ons is het dikwijls vlakbij en we krijgen steeds redelijk wat vrienden mee, wat het allemaal heel fijn maakt. Om te beginnen met OCR en voor de minder geoefende atleten onder ons is en blijft het een fantastisch evenement.