Review Men Of Steel Run 2014

Reacties

3 reacties op “Review Men Of Steel Run 2014”

1. 15 september 2014

   Jeroen Kaspers

   Leuke afwisselende obstakels waarvan de meeste niet zo moeilijk waren, maar toch een enkele er tussen die wat lastig was (bijvoorbeeld de lange apenhang)
   Locatie zo rond het meer met een deel zandstrand, vond ik ook erg geslaagd en er werd goed gebruik gemaakt van het aanwezige water.
   Helaas wat weinig modder, maar zeker voldoende fun om me ook voor de Scheveningen editie aan te melden.
2. 15 september 2014

   Paul K

   Ik moest vroeg op om op tijd te zijn voor de eerst Men of Steel run, het beloofde een mooie dag te worden.
   Het terrein was snel gevonden en de bewegwijzering was goed uitgevoerd.
   Er was een afgezet terrein waar we konden verzamelen nadat we onze start nummers hadden gehaald.
   Het was ruim en goed ingericht met een dj en eten en drinken stands. De TDMM stand was snel gevonden en na het omkleden heb ik me bij de rest gevoegd.

   Om 10 uur klonk het startschot en we gingen van start. Het parcours zorgde bij de eerste paar obstakels voor wat opstopping met als grootste oorzaak dat er maar 2 mensen te gelijk de opblaasobstakels in konden. Daarna was het weinig wachten en konden we eigenlijk overal goed doorlopen.

   Door het grote aantal obstakels zaten ze mooi dicht op elkaar en hoefde je niet heel grote afstanden te rennen. Mooie afwisseling van water en land obstakels. De intensiteit van de meeste obstakels lag niet heel hoog, een enkele die het je moeilijk maakte, de apenhang bijvoorbeeld.

   Al met al een leuke run en heb me erg vermaakt.

   Positief:

   De vele obstakels
   Opblaasobstakels (ookal waren ze simpel had het wel wat, vooral dat ding waar je vanaf moest springen.)
   De algehele sfeer
   Het terrein was goed in gericht en had goede faciliteiten.

   Aandachtspunt:

   Sommige obstakels waren niet geheel veilig, de slippery hill was bij z’n afdaling een echte enkel breker.
   Waterpunten, moest soms lang wachten op water omdat het niet klaar stond. Positieve was wel dat er veel EHBO/water posten waren.
3. 15 september 2014

   Bas Prinssen

   Aankomst + faciliteiten;

   In een overvolle OCR agenda staat vandaag de Men of Steel Run Zevenhuizerplas (Rotterdam) op het programma. In plaats van een vroege wekker op zondag, is het er dit maal eentje op de zaterdag.

   Met een prijs van 30 euro voor het DMM vak valt deze voor mij in het goedkope segment en zal ik deze dan ook als zodanig beoordelen. Echter volgens mij was de standaard prijs voor de 14 km zonder korting richting de 50 euro. Ook hier is weer de befaamde Groupon actie voorbij gekomen en waren de tickets lange tijd ook voor 30 euro verkrijgbaar.

   Al vroeg vertrek ik samen met 3 vrienden van de bootcamp richting Rotterdam. Allemaal hebben ze pas 1 of hooguit 2 OCR?s op hun naam staan. En vandaag zal tevens de eerste keer zijn dat ze alle drie onder de DMM vlag in het DMM vak zullen starten.

   De aankomst verloopt soepel en we kunnen de auto gratis vlak voor het terrein parkeren. Eenmaal op het terrein zien we ook direct de DMM stand die vandaag aanwezig is. Hier is men al druk met het uitstallen van de waren. Na een snelle goedemorgen besluiten wij het terrein te verkennen en ons alvast klaar te gaan maken voor de race.

   Qua faciliteiten is alles aanwezig. Eten en drinken zijn verkrijgbaar met munten die ter plekke a 2,50 euro per stuk gekocht dienen te worden. En 1 muntje voor een broodje hamburger of een frietje met saus vind ik erg netjes. Er zijn een aantal promo standjes die, los van de DMM stand, niet echt interessant zijn. Zo is er de lokale CrossFit box en een lokale calisthenics stand vertegenwoordigd alsook de lokale haven vereniging?! Enkel als je uit de regio komt kan ik mij voorstellen dat je hier wat aan hebt. Vooral de calisthenics stand die hun pull-up en push-up bars bij hebben is leuk om na afloop te bekijken of de diverse ?showtjes? die er plaats vinden.

   Ook is er een tent waar je je kunt omkleden en douchen en waar, tegen betaling, kluisjes verkrijgbaar zijn. Het voordeel van een kluisje vind ik dat je spullen goed beveiligd zijn. Dit i.t.t. sommige OCR?s waar je zo met iedere tas naar buiten had kunnen lopen. Echter met een prijs van 5 euro vind ik ze wel aan de dure kant. Zeker aangezien je er wel een p.p. nodig hebt. Wij besluiten de meest belangrijke spullen in een gezamenlijk kluisje te stoppen en de overige spullen naar de auto te brengen, aangezien die toch om de hoek staat.

   Start + parcours;

   Voor ons starten al een aantal groepen. Wat opvalt, is dat de groepen niet erg groot zijn en de 100 man niet halen en ook dat er helemaal geen warming-up is. Vanuit het niets begint iemand van de organisatie af te tellen vanaf 10. Het parcours leidt om de Zevenhuizeplas heen en een rondje is 7 km. Wanneer je de 14 km loopt, loop je het rondje dus twee keer. Op papier zouden er per ronde 40 (!) obstakels moeten zijn.

   Wij starten in het DMM vak dat uiteindelijk veruit de grootste start groep blijkt te zijn (100-200 man schat ik). De start van het parcours lijdt door zacht zand en al binnen 100 meter volgt het eerste klim obstakel. Qua doorstroming valt deze nog mee, maar nog geen 100 meter later volgt al het tweede obstakel. Dit is een opblaasbaar klim- en klauter obstakel met een glij element. Vooral leuk, maar niet erg uitdagend. Echter er kunnen enkel twee mensen tegelijkertijd door dit obstakel. Dit zorgt dan ook voor een wachttijd van zo?n 5+ minuten als je helemaal achteraan staat. Je ziet hier al meteen de eerste mensen die het obstakel overslaan.

   Vermoedelijk heeft dit probleem zich vooral bij ons startgroep voor gedaan, aangezien wij veruit de grootste groep waren. Toch vind ik dit geen heel handige keuze. Dit zelfde fenomeen zal zich enkele malen vaker voor doen, maar doet verder maar beperkte afbreuk aan de beleving van de run.

   De obstakel dichtheid blijft de gehele run inderdaad erg hoog. Uiteindelijk denk ik dat we inderdaad de 40 obstakels per 7 km wel halen.

   De obstakels zijn over het algemeen niet erg moeilijk. Wat opvalt, is dat er veelvuldig gebruik is gemaakt van opblaasbare obstakels. De moeilijkste obstakels blijken uiteindelijk de monkeybars, vanwege de dikke spijlen en de forse afstand tussen de spijlen, en een enorm lange apenhang. De leukste obstakels vind ik een opblaasbaar obstakel, waar je eerst tegen een gladde helling op moet rennen en waar je je vervolgens enkele meters omlaag moet laten vallen op de stootkussen. Ook is er eenzelfde soort helling waar je eerst tegen op moet rennen en vervolgens glij je aan de achterkant het water in waarna er een stukje gezwommen moet worden. Dit is echter zeker niet de aangegeven 300 meter.

   Verder zijn er de standaard jump-overs, klim obstakels, muurtjes en ook de befaamde elektrische draden. En omdat het blijkbaar ook hier een hype is, krijg je onderweg ook nog een Holi kleurenpoeder douche (ik dacht dat de color run vandaag in Nijmegen was? ;). Het moddergehalte onderweg is minimaal. Het gaat vandaag vooral om de water elementen.

   Het parcours zelf vind ik erg geslaagd en vari?rend. Leuk om zo rond een waterplas te rennen met op de achtergrond de ?skyline? van Rotterdam. Qua ondergrond is het een combinatie van los zand, bospaadjes, stukjes verhard en ook regelmatig zeer oneffen en half hoog gras. Het is deze laatste ondergrond die zeer wat omgeslagen enkels veroorzaakt. Al binnen de eerste paar kilometer slaat bij een van mijn vrienden het noodlot toe. Uiteindelijk zal ze haar enkel twee maal omslaan. Gelukkig zijn er onderweg voldoende EHBO posten en kan ze haar enkel hier laten intapen. Ondanks haar enkel kan ze de run uiteindelijk gelukkig wel gewoon uitlopen. Gedurende de run en ook achteraf hoor ik redelijk wat verhalen over meerdere verstuikte enkels. Toch een aandachtspuntje voor de organisatie! Er was echter wel voldoende EHBO ter plekke om direct te ondersteunen.

   Onderweg is er voor ons het eerste rondje nergens drinken of eten te bekennen. Het tweede rondje staan er uiteindelijk bij de meeste EHBO posten mensen bekertjes met water af te vullen. Qua ?eten? is uiteindelijk het enige dat je hier beperkt kunt krijgen een dextro suiker tabletje. Ook na de finish is er geen ?gratis? eten en ben je aangewezen op de, over het algemeen, ongezonde hap waarvoor met munten betaald moet worden.

   Finish;

   Zoals al gezegd is er na de finish geen energy bar of drankje dat je gratis op kunt halen en als eerste plunderen we dus ons kluisje met hierin onze noodvoorraad aan eten. Vervolgens spulletje ophalen bij de auto en terug naar het terrein om ons om te kleden. Na een koude douche is het even puzzelen hoe je je, zonder overal zand tussen te krijgen, het beste kunt aankleden. De ondergrond in de tent is namelijk zand en dit vind ik geen heel handige keuze.

   Naast de eerder genoemde faciliteiten is er ook een podium waar diverse DJ?s muziek draaien. Het weer is prachtig met een vrijwel strak blauwe hemel en een graadje of 23. Wij maken dan ook van deze combinatie gebruik en besluiten lekker na te genieten, liggend in het gras, luisterend naar muziek en aapjes kijkend (o.a. naar de calisthenics demo stand ;).

   Conclusie;

   Het was een geslaagde dag waar ik erg van genoten heb. Het mooie parcours, het goede weer, en het lopen in groepsverband hebben hier allemaal aan bij gedragen. De obstakels waren niet erg uitdagend, maar over het algemeen wel leuk. Voor de die hard en geoefende runner is dit vermoedelijk niet de meest interessante run. Echter voor de casual deelnemer (of wanneer je niet per se extreem grote of moeilijke obstakels zoekt) is deze run, zeker gezien de prijs, erg de moeite waard.

   Pluspunten;

   – Prijs (in ieder geval het DMM vak of via de Groupon actie). Gezien de 30 euro vond ik het meer dan waar voor mijn geld. Qua organisatie en opzet kan deze uiteraard niet tippen aan de Strongmanrun Hellendoorn van afgelopen week, maar daar betaal je dan ook ruim twee keer zoveel voor.
   – Parkeren; in ieder geval als je op tijd aanwezig was
   – Parcours
   – Obstakel dichtheid
   – Faciliteiten
   – Festival na afloop van de run, zeker gezien het geweldige weer

   Verbeterpunten;

   – Eten en drinken onderweg; Drinken het eerste rondje en eten ontbrak geheel afgezien van een dextrootje her en der.
   – Veiligheid m.b.t. de soms erg oneffen ondergrond, vooral het half hoge gras waar je de oneffenheden niet zag. Als gevolg hiervan heb ik diverse verstuikte enkels gezien.
   – Professionalisering; obstakels kunnen wat grootser en zwaarder. Echter dit is juist iets waar je langzaam naartoe moet uitbouwen, zeker gezien de prijs en het feit dat dit de eerste keer was dat de run werd georganiseerd. Dus vooral een tip richting de toekomst.
   – Ondergrond bij de omkleedruimte; een zanderige ondergrond is niet heel handig. Na het douchen ben je anders net zo snel weer net zo vies ;)