Review van de Elite Off-Road Challenge

Geschreven door

Dirk

in

Afgelopen weekend begon het obstacle running naseizoen van 2014 met de Elite Off-Road Challenge. Dit was de tweede editie en vorig jaar hebben we hier onze eerste Dutch Mud Men groepsfoto gemaakt. Als we zien hoe hard alles in een jaar gegroeid is, dan is dat toch wel een beetje speciaal om te zien. Uiteraard waren we er dit weekend dus weer bij om te zien hoe de Elite Off-Road Challenge (EORC) gegroeid is.

Elite Off-Road Challenge

Verwachtingen vooraf

Of je na een obstacle run dolenthousiast bent of stiekem teleurgesteld bent hangt van een aantal dingen af. Eentje daarvan is de verwachting die vooraf gecre?rd wordt. Vorig jaar was er bij de EORC alleen een Facebook-pagina en kostte een startbewijs 10 euro. Dit jaar was er een complete website en was het inschrijfgeld gestegen naar 30 euro. Verder werd de run aangekondigd als “The most challenging, innovative & competitive race.” Ik verwachtte een pittige run over een zwaar parcours met kleinschalige obstakels. Daarnaast was ik vooral benieuwd naar het innovatieve aspect van de run.

Voor de run

De trainingen die vooraf georganiseerd waren hebben we overgeslagen en daar kunnen we dus niet over oordelen. Aan de foto’s op Facebook te zien was het erg leuk. Bij aankomst mochten we iets verder weg parkeren dan vorig jaar, maar door die wandeling konden we de eerste twee obstakels al zien. Wat die vlaggen daar naast de obstakels deden was ons nog niet direct duidelijk, maar het idee was wel dat dit onder het kopje “innovatief” zou vallen. Het omkleden ging in tenten en de opkomst was zeker dubbel zo hoog als vorig jaar. Het gevolg was wel dat er een lange rij bij de toiletten stond. Gelukkig stonden er ook voldoende bomen in de omgeving.

Elite Off-Road Challenge

De warming-up kwam wat mij betreft niet helemaal uit de verf. Dit was meer een beetje springen tijdens?een fitness-klas voor beginners dan een pittige warming-up die we bij de meeste obstacle runs gewend zijn, die mag volgend jaar dus een stuk pittiger wat mij betreft. Ik deed zelf mee in de?Elite-wave?omdat ik met het oog op het WK obstacle running ook wel eens een keertje gas wilde geven in plaats van met een groepje en de vlag te lopen. Alhoewel ik dat stiekem eigenlijk net zo leuk vind. Wij mochten als eerste weg en daarna werden er per drie minuten 20 mensen losgelaten op het parcours. Er waren geen waves, maar meer een soort van wachtrij.

Elite Off-Road Challenge 2014

Om 10.00 uur mochten we als eerste groep weg voor de 16 kilometer. Het parcours ligt in een prachtig bosrijk gebied, dus uiteraard begonnen we op een zandpad. Obstakel 1 waren bouwhekken op lege frisdrankkratten waar we onderdoor mochten tijgeren. Er stond een Nederlandse vlag naast, dus die ben ik maar gaan onthouden. Vervolgens Frankrijk (pallets waar we overheen mochten), Schotland (geen obstakel) en Ierland (tijgeren.) Ik zal jullie de rest van de vlaggen besparen, maar bonuspunten voor wie kan noemen welke vlag er drie keer tussenstond. ;)

De meeste deelnemers waren volle bak in een sprint vertrokken. Intussen ben ik iets wijzer geworden en ga ik lekker in mijn eigen tempo lopen. Op het lange stuk over het motorcrossparcours heb ik rustig een aantal mensen ingehaald totdat we allemaal wel een beetje met dezelfde afstand van elkaar bleven lopen. Aangekomen op een grote zandvlakte mochten we 500 meter achteruit lopen. Eigenlijk een heel simpel obstakel en het verbaasd me dat we zoiets eenvoudigs niet eerder of vaker gezien hebben.

Elite Off-Road Challenge

Vervolgens hebben we een heel stuk moeten hardlopen. Er stond er bordje dat door onvoorziene toestanden er een stuk van 2 kilometer zonder obstakels kwam. Jammer, maar helaas. De afstanden klopten sowieso niet helemaal want van kilometerbordje 3 naar 4 waren we maar 300 meter onderweg. Uiteindelijk bleek de run 14 kilometer te zijn. Ik liep een heel stuk met twee Belgische jongens en we hadden zicht op nummer twee, maar we kwamen helaas geen meter dichtbij.

Dat er een aantal obstakels uiteindelijk niet doorgingen was erg jammer. Toen we bij de brug aankwamen mochten we zelfs niet door het water heen. Dat viel me toch wel een beetje tegen aangezien dat altijd een leuk onderdeel is.

Dan het innovatieve deel. We kwamen op een gegeven moment bij een grote steiger uit met vijf ingangen. Bij elke ingang stonden vijf vlaggen in volgorde en alleen bij de juiste ingang kon je doorlopen. Bij de andere vier moest je een stukje extra lopen. De vijf borden met vijf vlaggen stonden 500 meter eerder ook al en daar had ik al besloten voor poortje 2 te gaan. Dit bleek uiteindelijk juist te zijn. Leuk gedaan en iets wat we niet vaker zien.

Elite Off-Road Challenge

Verder hadden we na een paar kilometer al een touw uit een bouwhek los moeten knopen. Aan dit touw zat een ring van PVC en deze touw moesten we om ons middel knopen. Toen we een kilometer voor de finish bij een soort van jungle van buizen en touwen aankwamen bleek dat?de lopers van de?elite-wave?een touw door onze PVC-ring moesten halen en zo door het obstakel moesten. Dit was behoorlijk lastig en kostte best veel tijd. Hier raakte ik mijn Belgische vrienden ook kwijt en na nog een autoband en monkeybars kwam ik als vijfde over de finish.

Check de video hieronder voor alle obstakels. Op 3:45 minuten het obstakel waar wij als extra hindernis het touw door onze PVC-ring moesten halen.

Verbeterpunten

De run is het tweede jaar een stukje groter en professioneler geworden, maar er zijn zeker nog wel een aantal verbeterpunten. Het is jammer dat er een paar dagen voor de runs een stuk parcours en een aantal obstakels weggevallen zijn. Daarmee was de run minder zwaar dan hij had moeten zijn en kunnen we hem lastig beoordelen omdat we niet alles te zien hebben gekregen. Misschien hadden de ontbrekende obstakels hem afgemaakt en was hij dan wel extra zwaar geweest.

Logistiek gezien kan de start nog iets beter, omdat dit voor mensen toch wat onduidelijkheden opleverde. Ik denk dat startwaves toch de norm zijn. Mijn tas ophalen ging prima, maar daar hoorden we wel een paar mindere geluiden over.

Over de volgorde van starten moet?misschien nog?nagedacht worden. Bij het obstakel met het touw kwamen we nu in de groep van de 8 kilometer terecht.?Als?wij dan met ons touw in de weer zijn en de andere deelnemers zonder touw willen er door, kan dat soms wat gedoe opleveren. Er waren overigens geen wachtrijen, dus dat was goed gedaan.

Conclusie

Hij was niet zo extreem als ik verwacht had. Het stuk met de zandzakken was bijvoorbeeld minder zwaar dan vorig jaar. De nieuwe innovatieve obstakels waren zeker een goede toevoeging. Vorig jaar waren er nog 20 runs in Nederland en betaalden we 10 euro. Nu de prijs gestegen is naar 30 euro en het aantal evenementen richting de 100 gaat wordt de concurrentie een stuk sterker. De verwachtingen bij de deelnemers zullen dus ook wat hoger komen te liggen. We hopen dat de organisatie alle punten?oppakt?en komend jaar wederom een flinke stap kan maken. Wij zijn er in ieder geval weer bij.

Lees ook vooral de reviews hieronder. Toen ik de uitgebreide review van Bas las, hoefde ik die van mij al bijna niet meer te schrijven.

Foto’s via Facebook
Elite Off-Road Challenge.

Reacties

11 reacties op “Review van de Elite Off-Road Challenge”

  1. Charles Hoeks

    De obstakels vond ik qua zwaarheid meevallen, maar het lopen was zwaar. Maar zeker een leuke run.

  2. Bas Prinssen

    Zondag 17 augustus 2014, de Elite Off-road Challenge in Budel, de kick-off van het obstacle run ?naseizoen?. Voor mij, en met mij velen, een ruime maand van geen obstacle runs waardoor de kriebels richting deze run extra voelbaar zijn.

    Sommigen van ons zijn deze maanden door gekomen op een heerlijke vakantiebestemming waar vaak, met DMM shirt aan, hardcore werd door getraind. Andere hebben het over de grens bij o.a. de Tough Mudders in Duitsland gezocht. En ikzelf heb gebruik gemaakt van de gave trainingen georganiseerd door onze mede DMM Alexander en Gertjan. Waarvoor nogmaals hulde!

    Maar vandaag was het dan zover, de lang verwachte EORC, eindelijk weer een obstacle run. Groots aangekondigd als de zwaarste en meest uitdagende run van Nederland. Laat ik meteen voorop stellen dat ik de 8 km heb gelopen samen met een aantal vrienden voor wie dit hun eerste obstacle run was. Ik kan dus niet oordelen over de 16 km die deels een ander parcours aflegde dan de 8 km.

    Op voorhand was ik al naar de pre-training geweest georganiseerd door o.a. DMM Alexander Vercoelen, Luuk Kamminga en een aantal sport instructeurs die ook bij het evenement betrokken waren. Deze training was erg geslaagd waardoor de verwachtingen nog wat hoger werden.

    Is de EORC er in geslaagd deze verwachtingen volledig waar te maken? Om maar meteen met de deur in huis te vallen ?.. nee niet echt, in ieder geval niet voor het 8 km parcours. Waarom dan niet? Long story short, er waren simpelweg veel te weinig hindernissen en het leek meer op een veredelde hardloopwedstrijd over een onverharde ondergrond dan op een echte obstacle run. Het was met name deze ondergrond en de omgeving die de run leuk maakten.

    Toegegeven er speelden blijkbaar wat onvoorziene (last-minute) omstandigheden waardoor een aantal obstakels werd geschrapt. De exacte details worden als het goed is nog gedeeld met alle deelnemers. Echter dit neemt niet weg dat je als deelnemer gewoon hebt betaald en hier, wat oneerbiedig gezegd, weinig boodschap aan hebt.

    Aan de andere kant was het in het obstacle run segment een vrij goedkope run, zeker als je je als team van 4 inschreef en het inschrijfgeld slechts 22,50 euro bedroeg. In die context is mijn eindoordeel dan ook dat het een vermakelijke, maar erg eenvoudige run was die het zichzelf vermoedelijk iets te lastig gemaakt heeft door de verwachtingen aardig scherp te stellen.

    Maar laten we bij het begin beginnen met een wekker die op zondagochtend om 7.00 uur gaat ?. het zou verboden moeten worden. Om 8.15 uur vertrekken we met diverse auto?s richting Budel. Met ongeveer 15 man sterk, waaronder diverse nieuwkomers in het obstacle run vak, arriveren we in Budel. Eerst even 5 euro neerleggen voor het parkeren en vervolgens nog 10 minuutjes lopen richting de start-finish en alle faciliteiten. Alles ligt dicht bij elkaar en zonder moeite checken we ons in. Op zich waren alle facilitaire benodigdheden simpel doch voldoende aanwezig. Enig minpuntje, zoals bij vele runs, zijn het beperkt aantal toiletten waardoor je toch al snel 10 minuten moest wachten. In vergelijking met de Strongmanrun Belgi? stelde die 10 minuutjes echter nog vrij weinig voor ;).

    Omdat we lekker op tijd waren konden we ons eerst rustig omkleden. De spanning begint bij sommige nu toch echt te komen. Ow die heerlijke mix van gezonde spanning en adrenaline tijdens je allereerste run ?. I loved it! Maar ook ik voel de kriebels, mede ook omdat ik met CrossXvest ga lopen. Dit aangezien ik de 8 km voor mijzelf wat extra uitdaging wil geven.

    Ik zie al diverse mede DMM en weet er nog een paar kort te spreken, maar vandaag ben ik na het omdoen van mijn CrossXvest, ondanks mij DMM shirt, redelijk incognito en loop ik de run samen met hopelijk een aantal nieuwe DMM rekruten ;)!

    Om 9.45 uur begeven we ons met zijn allen richting de start locatie. Allereerst een kort praatje door Luuk Kamminga waarbij het lastig verstaan is wat hij allemaal te melden heeft. De mensen binnen mijn groep horen vooral iets over rood = 8 km en geel = 16 km ?. Of was het nou andersom? ;)
    Daarna beginnen we met een 10-15 minuten durende warming up in de stijl van bodyattack, zumba, insanity of iets wat er op lijkt ?. Niets voor een onhandige en houterige harry als ik dus! De muziek staat net wat te zacht om het publiek echt opgezweept te krijgen, maar desondanks ben ik na de warming up toch nog redelijk warm.

    Iets na 10.00 uur start de elite wave, waarvoor zich 26 man hebben ingeschreven en die strijden voor de eerste plaats. Vervolgens wordt er elke paar minuten in groepjes van 20 gestart om zodoende de doorstroming te bevorderen. Gelukkig staan we gezellig dicht op elkaar waardoor ik om 10.30 uur nog enigszins opgewarmd aan de run begin.

    Gezellig met zijn allen van start. Vrij snel het eerste obstakel, maar oh jee, deze blijkt niet veilig genoeg en hier moeten we omheen. Ach denk ik bij mijzelf, deze run gaat zwaar worden, dus een rustige start is zo erg nog niet. Vervolgens een serie van drie constructies gebouwd uit houten pallets waar we overheen moeten lopen en klimmen. Grappig, maar zeker niet heel spectaculair.

    Het tweede ?obstakel? dan ?. 300 meter achteruit lopen door los zand. Echter door de eerdere regen is dit niet net zo mul als enkele weken geleden toen het nog 35 graden was! Ook dit valt dus reuze mee. Vrij snel hier achteraan komen de zandzakjes, met ik schat 10 kg, waar we een kort parcours mee moeten afleggen. Het is hier waar onze groep redelijk uit elkaar breekt en de ?nieuwkomers? het voor het eerst zwaar krijgen. Ik wens een aantal mensen succes en vooral veel plezier en breek, samen met nog 3 andere, los van de groep om in eigen tempo te kunnen lopen.

    Vanaf dit punt is het eigenlijk vooral veel lopen, heel veel lopen en af en toe eens een obstakel. Het ?hoogtepunt? is een stuk van 2-3 km zonder obstakels. Dit vind ik toch erg veel op een run van 8 km waarbij we tot op dat moment sowieso nog geen overmaat aan obstakels hebben gehad. Echter zelfs nu nog verwacht ik aan het eind een uber, dikke, mega concentratie aan obstakels en blijf ik positief!

    Er is onderweg opvallend weinig modder en water en het is een obstakel waarbij je onder een zijl door, tijgerend door de modder, voor het eerst (en naar blijkt voor het laatst) echt vies wordt. De mate van ?modderigheid? na dit obstakel was echter absoluut geen eerlijke afspiegeling van de hoeveelheid modder tijdens de run. Ik vond het dan ook jammer dat we er nu opeens uitzagen alsof we 5 km mud trenches achter de rug hadden terwijl de werkelijkheid een stuk saaier was.

    Daarnaast vond ik het ook een beetje jammer dat het water, dat wel gebruikt werd tijdens de training enkele weken gelden, nu niet meer gebruikt wordt. Maar dit kan met een stukje veiligheid en natuurbehoud te maken hebben.

    Onderweg komen we een aantal bordjes tegen met hierop in het totaal 5 namen van landen (In willekeurige volgorde Engeland, Schotland, Egypte, China Brazilie?;). De volgorde waarin we deze tegen kwamen blijken we uiteindelijk nodig te hebben bij een obstakel. Er zijn bij dit obstakel 5 banen en enkel de juiste baan zorgt ervoor dat je er aan de goede kant uit komt. De overige 4 banen, naar later blijkt, zorgen ervoor dat je een kort rondje overnieuw moet lopen.

    De juiste baan was te bepalen door het bordje te volgen waarop de 5 landen in de juiste volgorde werden afgebeeld. ?Helaas? namen wij, op aanraden van wat supporters, de juiste baan (2). Achteraf had ik dit rondje graag een paar keer overnieuw gelopen, aangezien je hierdoor het leuke klauter obstakel nog een paar keer had moeten doen ;). Dit concept waarbij ook het mentale aspect aan bod komt kon ik erg waarderen. Punten voor originaliteit hier!

    Vervolgens is het weer een aardig stuk rennen en al snel zitten we in de laatste kilometer. De laatste twee obstakels zijn dan wel weer erg leuk. Eindelijk merk ik dat ik met een CrossXvest loop! Het een na laatste obstakel is een stellage opgebouwd uit buizen met wat touwen die dienen als hulpmiddel, waarbij het de bedoeling is dat je de overkant haalt zonder de grond te raken. Tot mijn verbazing zie ik diverse mensen hier de makkelijke weg via de zijkant nemen waarbij je feitelijk het hele stuk over een horizontale stang vlak boven de grond af kunt leggen en waarbij je je ook nog eens vast kan houden. Verbaasd omdat mensen blijkbaar niet juist enorm blij waren met eindelijk eens een (fatsoenlijk) obstakel!

    Als afsluiter volgt een recht stuk van ik schat 500 meter met aan het eind een van de weinig uitdagende obstakels?.de monkey bars gebouwd door Alexander Vercoelen! Mooie lengte, spijlen met een perfecte diameter en ook een perfecte afstand van elkaar?. Zo eentje wil ik thuis ook wel ;). Uit frustratie dat direct hierna de finish is en omdat hij zo gaaf was neem ik deze daarom nog een keer!

    Zelden heb ik mij zo weinig uitgeput gevoeld na een training of run, maar ja dan had ik ook maar de 16 km moeten lopen. Het was vooral leuk en gezellig vanwege de groep vrienden waarmee we liepen, waarvan velen voor het eerst met het concept obstacle runing in aanraking kwamen.
    Tekenend binnen een groep van met name first-timers waren vooral de uitspraken zoals: ?Ik dacht dat dit een OBSTAKEL run was een geen hardloop wedstrijd?, ?Zijn er altijd zo weinig obstakels??, ?We hadden beter de 16 km kunnen doen?.

    De potentie voor een geweldige run is er zeker, waardoor het extra zuur was dat het niet zo uitpakte. Het gebied is namelijk ideaal voor een obstacle run. Het was ook met name het zand waar je continue doorheen liep wat het nog enigszins uitdagend maakte. Maar er waren gewoonweg te weinig obstakels. Het is dan ook puur en alleen om deze reden dat ik de EORC redelijk matig vond en met mij waren zelfs de ?nieuwkomers in het vak? deze mening toebedeeld. Ik hoop dat de mensen die de 16 km gelopen hebben een ander verhaal te vertellen hebben en zie die review dan ook graag tegemoet.

    Luitjes bedankt voor een vooral gezellige run! Mede daarom, alsook het feit dat er volgens mij weer een paar obstacle run verslaafden zijn bijgekomen ;), houd ik toch een goed gevoel over aan deze run. Volgend jaar een herkansing in de vorm van de 16 km, er stiekem van uitgaande dat er dan ook wat meer obstakels worden geplaatst.

    Maar eerst op naar de vele runs die nog op de agenda staan de komende maanden. Beginnende met 24 kilometertjes Dirt Maniacs en ?s werelds langste mud trenches komende week! DMM see you guys and girls there?.Ooraa!

  3. Sanne van Gelder

    Obstakels waren er niet heel veel, maar ik als onder andere trailloper vind dat niet erg. Echter veel van de opstakels die er waren vond ik te makkelijk. De kruip onderdelen hadden gewoon lager gemogen zodat je plat op je buik moet. En met pallets kan je prachtige uitdagingen bouwen, voorbeeld: Stapel pallets van de hoogte als een pallet staand in de lengte, aan de voorkant een pallet er staand tegenaan met de latten verticaal zodat de voorkant bijna niet als trap te gebruiken is, dan heb je ineens een plateau van 1,20 meter hoog met een rechte voorzijde waar je een serieuze sprong voor moet maken.
    En ohja, de afstand. Alle deelnemers met gps die ik gesproken heb kwamen op 13,8 km uit. Ook ieders finishtijden kwamen daarmee overeen, niemand van hen zou 16km in die tijd lopen, ik ook niet. 16km mag 15,5km zijn, maar geen 13,8. Dat verschil is echt te groot. Uiteindelijk komt deze loop dus op mijn lijstje te staan als 14km loop.

    Prijs kwaliteit vind ik dik in orde, ik hoef geen poespas. Een kop koffie en schoon toilet vind ik voldoende, als ik maar kan knallen in zwaar terrein.

  4. Sylvester Hoekstra

    helaas, de website geeft heel iets anders aan. De meest uitdagende, innovatieve en competitieve race??!
    De spandoeken aan het begin(bij de hekken voor de fietsen) hebben meer moeite en geld gekost dan
    de obstakels. Ik had dit niet verwacht, ook niet dat deze run in de competitie zou zitten.

    Ik heb zelf de 16km gelopen maar had liever de 8km gelopen zodat ik eerder klaar was. De hindernis met de 5 toegangspoorten was zwaar onduidelijk, de vrijwilliger(die geen oranje hesje aanhad) die binnen in de stellage stond te roepen heeft mij naar boven gestuurd terwijl ik in rij 2 naar binnen kwam, maar ja ik volgde de rest(die verkeerd ging) omdat die vrijwilliger ze aan het toe roepen was. Hindernis waar de elite groep met een pvc buis door het touw heen moest was ook niet echt duidelijk. moest je het touwtje om je lichaam binden, en als je van de elite was en je hebt de pvc niet gebruikt? scheelt je zeker 2 minuten.

    Helaas, mijn start van het naseizoen is met een slechte nasmaak begonnen. Eens kijken of ze dat bij the tough ten miles beter kunnen!!

  5. Steff Helsen

    Ik ga het kort houden want zit dit tijdens men middagpauze op men telefoon te typen.

    Ik heb zelf de 16km gelopen in het wedstrijdvak. Een hele tijd naast Dirk ‘mister TDMM’ gelopen zonder dat ik het wist.. Gezellige babbel gehad onderweg met hem.

    Maar goed dat ter zijde..Had ik grote verwachtingen op voorhand? Nee. Was ik onder de indruk achteraf? Nee. Heb ik me geamuseerd en voldoening toen ik weer naar huis reed. Ja!

    Ik vond het zeker en vast geen slechte run. De locatie was prachtig, alleen heb ik begrepen dat de organisatie enkele restricties opgelegd heeft gekregen wat natuurlijk jammer is dat je sommige plannen niet kan uitvoeren. De obstakels waren over het algemeen vrij simpel. De kleine quiz met de landen was een leuk idee! Net als die stelling met het touwen door op het laatst. Zeker voor diegene van het wedstrijdvak. Zij moesten met een ring die ze onderweg hadden moeten meesleuren het touw volgen. Goed idee.

    De prijs.. Achja das weer zo’n eindeloze discussie die al meermaals gevoerd is. Ik heb me individueel ingeschreven met 2 vrienden en dus 30 euro betaald. Betaal ik dat met plezier voor een obstakel run? Ja! Heb ik waar voor men geld gekregen? Daar durf ik niet echt een uitspraak over doen.

    Ik geef de EORC zeker het voordeel van de twijfel en vond hem de moeite om eens gedaan te hebben, maar ik weet niet of ik volgend jaar terugkom of een andere run probeer mee te pikken.

    Om af te sluiten even de plus en minpunten in mijn ogen.

    + Goede locatie, zware ondergrond
    + Vriendelijke organisatie en vrijwilligers
    + Kleinschalig initiatief, hou ik van.

    – Geen aandenken achteraf :( (Nummer, Medaille, shirt?) Voor 30 euro mocht er wel iets bij zitten van mij.
    – Combinatie slecht 14km ipv de aangekondigde 16km met de meeste obstakels waar je op 123 overheen was. (Zoals gezegd waren er tegen het eind wel enkele positieve dingen te zien)
    – Bewaring van sporttassen was een ramp. Alles werd door elkaar gegooid op het begin en bijgevolg niet terug gevonden achteraf? Enige structuur kan wonderen doen. Plus je moest maar een nummertje roepen en je kreeg de tas. Niet echt veilig in mijn ogen. Stond er wel bij ‘Op eigen risico’, maar kom. Men persoonlijk spullen veilig opbergen vind ik toch een must.

  6. Diana Cols

    Vet, gaaf, leuk, waren mijn eerste gedachte toen ik deze challenge voorbij zag komen op internet.
    Fijn een obstacle-run in Limburg-Brabant, een thuiswedstrijd! Hier wilde ik aan meedoen.
    De aankondiging van zwaarste en meest uitdagende gaven ook de kriebels en ook de optie om als team te lopen. Het startgeld viel ook reuze mee. Alleen de datum was toch wel een probleem, middenin mijn 2 weken vakantie.
    Na wikken en wegen heb ik mij ingeschreven voor de 16 km. Mijn loopmaatjes werden ook enthousiast en hebben zich ook ingeschreven. Wij gingen dus als team aan de challenge meedoen.

    Geweldig vond ik het dan ook om uitgenodigd te worden voor de gratis EORC-training. Leuke manier om kennis te maken met het terrein en een aantal deelnemers. Dit vind ik echt een pluspunt!

    Daarna zijn er nog 2 trainingen georganiseerd waarvan ik aan nog 1 heb kunnen deelnemen. Echt top!

    De dag van de challenge zelf begon met een klein zonnetje en daarna miezerig weer.
    Prima weer voor een run.

    Een minpuntje vind ik toch dat er 5 euro parkeerkosten werden gevraagd.
    De 500 meter naar de startlocatie lopen vind ik geen probleem.

    Het ophalen van de startnummers, de kleedruimte, afgeven van de tassen is in orde. De mogelijkheid om je af te spuiten is ook prima.

    Groot nadeel was dat er te weinig toiletten waren.

    Heel fijn dat er een warming-up wordt geregeld. Alleen jammer dat de vrachtwagen precies achter een grote boom stond. Wij konden de persoon die dit gaf niet zien. Ook de muziek mag van mij veel harder staan. Op zich prima om in waves te starten maar dit kan anders geregeld worden. Bv. starttijden om de 5 minuten te vermelden bij de definitieve inschrijvingslijst. Ook is het dan fijn om voor iedere wave een warming -up te doen.

    Het “off the road parcours” is echt super daar. Dat is ook het meest uitdagende van de challenge geweest. De hindernissen vielen mij wat tegen. Ze waren niet uitdagend genoeg, sommige waren erg amateuristisch en ook vond ik sommige hindernissen niet veilig. Hoewel ik alle begrip kan opbrengen voor de tegenslagen van de organisatie vind ik dat veiligheid voorop staat. Daar is echt werk aan de winkel voor komende jaren.

    Al met al was het een gezellige en geslaagde run. Dit heeft vooral te maken met dat het kleinschalig is en door de omgeving. Prijs/ kwaliteit verhouding is ook prima. Met name ook de mogelijkheid van de extra trainingen van te voren.

    Mijn rapportpunt is een 6.

  7. Marc

    Als de route geen 14 km is door onvoorziene omstandigheden, dat is dat zo, maar laat dat dan ook eerlijk zien door de bordjes aan de rand van het parcours. Overigens stonden er sowieso heel vee km-bordjes op afstanden om meer of minder dan 1000 m.

    Het aantal hindernissen viel me serieus tegen. Hoewel de ‘evenwichtsbalk’, ‘1,2,3,4,5 hindernis’ en de apenkooi wel leuk waren bedacht…

    Locatie was echt super.

  8. Jean Pierre van Schijndel

    Locatie en lengte van de run was geweldig. Dat er verbeter punten zijn klopt en ik weet zeker dat er naar geluisterd gaat worden. Vond het jammer dat er weinig modder was maar de motorcross baan vond ik weer geweldig net als de 500 meter achteruit lopen. Obstakels mogen van mij wel wat langer, meer tijgeren en langer klimmen maar zo iets blijft persoonlijk. Wat ik wel jammer vindt is dat er geen herinneringsmedaille is. Ook mag op het start nummer best Elite Off Road Challange komen te staan met logo i.p.v. alleen sponsornaam. Oh ja, een puntje van kritiek… toiletvoorziening voor de dames en als het kan volgend jaar iets meer mogelijkheden om te wassen/spoelen na de race. Tot volgend jaar.

  9. Evelien

    De Elite Off-Road Challenge was voor mij de 3e obstacle-run waar ik aan mee deed.
    Ik heb de 8km gerend. Er waren niet bijzonder veel obstakels, en ze waren ook niet bijzonder uitdagend. Leuk waren ze wel, maar de enige die echt uitdagend voelde waren de monkeybars vlak voor de finish. De ondergrond was op zich een leuke uitdaging op zich om in te rennen (los zand) en de omgeving was mooi.

    Mijn minpuntjes:
    -De obstakels waren niet bijzonder uitdagend en wat weinig. Sommige redelijk knullig; op een gegeven moment kwamen we een zeiltje tegen waar her en der een autoband op lag,was een grotere uitdaging om een autoband te raken dan het was om daar doorheen te komen.
    – De gezamelijke warming up om 9:45 was op zich een leuk idee, ware het niet dat voor volgens mij minstens 2/3e van de deelnemers de instructrices achter een boom verschuild stonden. Ik had het geluk dat ik net de benen van een van de dames door de takken heen kon zien waardoor ik nog enigszins een idee had van wat er gaande was.
    Vervolgens na de warming up bijna een uur lang wachten voordat ons teampje kon vertrekken (we waren dan wel een van de laatste groepjes om te mogen vertrekken).
    – De geluidsinstallatie was ook niet bijzonder krachtig, met veel moeite de meest belangrijke punten weten op te maken uit de introductie/welkomswoord. (en sorry, maar de ‘internationale DJ’ vond ik geen succes, maar dat is wellicht een kwestie van persoonlijke smaak)
    – De ‘leuke attentie’ wat klaar zou liggen bij de finish was een plastic tasje met reclame, en een bonnetje voor een kop koffie of een biertje. Die consumptie wordt zeker gewaardeerd maar het plastic tasje met reclame materiaal is nu niet iets wat ik een ‘leuke attentie’ zou willen noemen.
    -” Je startnummer is tevens een lotnummer. Dus reden te meer om te blijven! ” heb ik niets van gemerkt, na de prijsuitreiking van de snelste renners en teams werd iedereen bedankt en leek het toch echt voorbij. Misschien dat we langer hadden moeten blijven, maar ik geloof niet dat hier nog iets mee gedaan is.

    Over het geheel gezien ben ik niet geheel ontevreden, het was op zich een leuke ochtend. Maar voor mijn gevoel heeft de EORC hun slogan niet waar kunnen maken; “the most challenging, innovative and competitive race!”, dat is het spijtig toch echt niet. Nu snap ik wel dat het voor een 2e editie ook lastig is, dat zulke dingen met de tijd groeien in kwaliteit, en dat het sowieso niet makkelijk is om zo’n event op te zetten. Dus toch bedankt aan alle organisators en vrijwilligers voor deze dag!

  10. Joey

    Mijn eerste obstacle run na de zomer! In het begin nog enige twijfel over inschrijving, maar ik hoorde geluiden dat dit een hele vette run zou zijn en voor die 30 euro wilde ik deze challenge wel meemaken!

    Vooraf;
    De route naar het terrein werd redelijk goed aangegeven, bordjes waren wat aan de kleine kant maar met de instructie op internet vooraf kwamen we er uiteindelijk vlot! Parkeergelegenheid was een stukje lopen, maar geen probleem. Aanmelding verliep prima. Er was een tent waar we ons konden omkleden, helaas zonder bankjes en een beetje krap. Het inleveren van de tas ging ook prima, alhoewel later bij het afhalen het noemen van een nummer voldoende was. Slechte controle dus.

    De warming-up was helaas wat chaotisch door de gekozen plek. Ook het opstellen in het startvak verliep wat rommelig en was onduidelijk.

    De run;
    De run zelf bestond voornamelijk uit veel lopen over (mulle) zandpaden met een aantal niet al te moeilijke obstakels. De obstakels zagen er niet allemaal even veilig uit (o.a. dranghekken op frisdrankkratjes, boomstammen met splinters). Qua afstand was de run bijna 14 km en niet de aangegeven 16 km. De innovativiteit door het onthouden van bordjes met vlaggen van landen onderweg was leuk bedacht, alsook het achteruit lopen! Het terrein maakte de run zwaar, maar qua obstakels zijn er zeker nog groeimogelijkheden.

    Na afloop;
    Na afloop was er geen aandenken helaas, alhoewel je dat voor die prijs misschien ook niet hoeft te verwachten. Wel kreeg je een consumptiebon voor een drankje. Bij het afspoelen was het erg druk, maar daardoor ook wel weer gezellig!

    Verbeterpunten;
    – Controle bij garderobe
    – Afspoelmogelijkheden
    – Aantal obstakels/veiligheid van obstakels
    – Startvakken
    – Warming-up
    – Kilometerbordjes

    Conclusie;
    De Elite Off-Road Challenge was een leuke run met zeker wat potentie. Met wat meer obstakels en betere organisatie van het starten/tassen inleveren/omkleedruimtes/afspoelen kan het zeker groeien tot een mooie run. Het terrein is op zichzelf al aardig zwaar, dus met de juiste obstakels kan het zeker ook een pittige run worden! Voor de prijs van 30 euro heb ik zeker een leuke dag gehad en weer een ervaring rijker :)

  11. Casper de vries

    Volgend jaar geef ik ze nog een kans om het goed te maken. Hopen dat het dan beter gaat.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer berichten