Op het Eiland van Maurik werd afgelopen zaterdag de eerste editie van de Mud & Water Challenge gehouden. Met een paar stevige sponsors aan boord en een gelikt promo-filmpje leek het erop alsof de organisatie gelijk zijn visitekaartje af wilde geven. Met meer dan 30 obstakels door modder en water en afstanden vari?rend van 5 tot en met 15 kilometer beloofde het in ieder geval een interessante ontmoeting te worden.
Welkom op EVM19
De bordjes voor de Mud & Water Challenge op Eiland van Maurik 19 (EVM19 red.) waren vanuit de richting Maurik niet helemaal duidelijk zichtbaar, maar het was met de auto goed bereikbaar. Wij hadden geen bushaltes meer voorbij Maurik gezien, dus ik betwijfel of je er ook met het openbaar vervoer had kunnen komen.?Het was bij aankomst nog redelijk rustig, dus er was nog tijd zat om even wat Dutch Mud Men de hand te schudden en wat koffie achterover te gooien. Team Dutch Mud Men was ook vandaag weer goed vertegenwoordigd.
Faciliteiten
Er was een omkleedruimte ingericht en je had de mogelijkheid om je spullen in een locker achter te laten. De omkleedruimte was eigenlijk niets meer dan een afgezet deel van het gebouw met een paar tafels. Er was geen licht en je kon je spullen eigenlijk ook nergens echt kwijt. Je bent natuurlijk niet in het Hilton, maar een beetje meer licht was wel handig geweest.?We konden helaas nog niet bij de catering terecht, dus even snel wat broodjes naar binnen werken voor de start was er dus niet bij. Ik had gehoopt eventueel nog een banaan of een koekje bij de koffie te scoren, maar ook dat kon ik vergeten. Het was al met al toch wel een beetje karig. Daarnaast klopten de startwaves ook niet, waarschijnlijk omdat ze alle waves van 100 hadden opgedeeld in waves van 50. Dit was echter niet van tevoren gecommuniceerd.

Natuurlijke obstakels
Er werd goed gebruik gemaakt van het terrein zoals de crossbanen. Er waren geen echte hindernissen in het eerste gedeelte van het parcours, maar het voelde mede dankzij de natuurlijk obstakels van de omgeving nergens echt als opvulling. Hier en daar waren er wel voorzichtige modderpoeltjes, maar niets echt wereld schokkends. Alleen bij The Rock Crawler moest je even oppassen dat je er niet vroegtijdig met gebroken enkels vanaf ging.
Modder
Daar waren de meesten natuurlijk vooral voor gekomen. En modder hadden ze, maar ook niet in overvloedige mate. Het weer zat wat dat betreft wel mee. Het was bij tijd en wijlen lekker slippen over het parcours. Het echte tijgeren door de modder vond plaats bij Souer Rat en Bob Wired Hangout. Een tweetal serie buizen waardoor gekropen en gegleden moest worden en een mud trench waar geen einde aan leek te komen, vormden het modder gedeelte van het parcours. Voor de nieuwkomers een leuke kennismaking. De buizen waren eigenlijk te smal om op eigen kracht doorheen omhoog te kruipen. Het touw moest dus ook veelvuldig toegeworpen worden. De mud trench was eigenlijk gewoon goed te doen.
Water
Het water was niet gebruikt om alleen maar meters te maken. Er was maar een klein gedeelte waar je ook daadwerkelijk moest zwemmen. En waar de modder onderdelen toch wel geconcentreerd waren op ??n plek, was dit wat meer verspreid over het parcours.?Er waren twee water slides die voor het nodige vertier moesten zorgen. Helaas voelden deze te stroef aan om echt lekker te kunnen glijden. Je zou bij de kleine water slide ook gewoon naar beneden kunnen wandelen. De Wet Zebra, een serie van drijvende pontons met daartussenin loopmatten gaf in dat opzichte meer voldoening.
En verder? Eigenlijk waren alle standaard onderdelen die je op zo een dag mag verwachten aanwezig zonder er echt bovenuit te springen. Maar ik heb volgens mij ook enkele obstakels op de kaart gezien, die niet op het parcours stonden.
Veiligheid
Op enkelbreker The Rock Crawler– en de dropveters bij EVM19 waaraan je naar beneden moest klimmen na, waren er niet echt gevaarlijke obstakels in het parcours. De regen zorgde er echter voor dat er later op de dag toch nog verraderlijk gladde stukken ontstonden. Bij sommige obstakels werden om die reden later op de dag ook touwen geplaatst. En ondanks dat ik ze niet gezien heb, wat misschien ook maar goed is, waren er meerdere EHBO posten op het terrein aanwezig om de verzwikte enkels en gebroken nagels te verzorgen.
Conclusie
Hebben ze de verwachtingen helemaal waar gemaakt? Dat denk ik niet. Er was hoog ingezet, maar de prijs kwaliteit verhouding liet hier en daar wat te wensen over. Zo was het een aardig parcours, maar zeker niet meer dan dat. Ik heb de echte uitdaging gemist, maar er is zeker nog wel ruimte voor verbetering om en rondom het parcours. ??n verbeterpunt ware de douches, je kon beter nog een keer het water inspringen want er stond bijna geen druk op.
Een pluspunt was de locatie wat de mogelijkheid bood om met vrienden en familie er een leuke dag van te maken. Ook leuk bedacht was de wasstraat bij de finish. Die had ik nog niet eerder gezien. Een minpunt was toch wel duidelijk de hoge prijs van het startbewijs.
Foto’s: FB Henk








Geef een reactie