Afgelopen weekend was alweer de derde Strong Viking Edition van dit jaar, de Water Edition. Nadat ik eerder al de Mud Edition en Hills Edition had gelopen kon ik deze natuurlijk niet laten schieten. Hier het verslag van wederom een pittige run.
Voorpret
Net zoals bij de Hills Edition waren we hier al even een preview komen schieten. Nog niet alle obstakels waren op dat moment klaar, maar ??n van de leukste hebben we al flink kunnen oefenen. Ik kon op zaterdag ook niet wachten op de Water Slide. Voor iedereen die hem gemist heeft; hij zat alleen in de 19 kilometer, dus even doortrainen en volgende keer de 19 kilometer meepakken.
Aangekomen bij Berendonck in Wijchen viel ??n ding meteen op in vergelijking met alle andere edities; de aankomst zelf. Op de grote parkeerplaats werd je achtereenvolgens langs de registratie, de omkleedruimte en de garderobe geleid. Na deze drie tenten kon je dus in je racekleding direct het festivalgebied op. Het festivalterrein was erg ruim opgezet deze keer en zelf waren we ook aanwezig met onze Dutch Mud Men kraam.
Kwalificatie WK OCR
Normaal gesproken lopen we met vlaggen in een hele groep in een wat later startvak, als de modder al lekker losgetrapt is. Aangezien deze race de laatste mogelijkheid in Nederland was om je te kwalificeren voor het WK obstacle running in de VS gingen we deze keer met een aantal van start in de eerste wave. Zo konden we gas gaan geven en voorin eindigen. Of we uiteindelijk gaan is een tweede, maar als je in de top 10 van je leeftijdscategorie eindigde ben je gekwalificeerd.
Dus om klokslag 10.00 uur mochten we na een korte warming-up weg. We hadden chips op onze schoenen zodat de uitslag gemeten kon worden en direct na de muurtjes lagen de eerste matten voor tijdsregistratie.
Zwemdiploma mee
Aangezien dit de Water Edition is zat er veel water in het parcours. Gelukkig was het water een stuk warmer dan tijdens de Mud Edition in maart van dit jaar. We hebben behoorlijk wat mogen zwemmen deze keer. Zo was er na vijf kilometer al een heel stuk voor het startgebied waar we onder tonnen door mochten zwemmen. Het leuke was dat we dit obstakel in het water vlak voor de finish weer tegenkwamen, daar mochten we er alleen overheen terwijl andere deelnemers er onderdoor gingen. Het tegenkomen van andere deelnemers onderweg is altijd een leuke extra.
Ook de grote opblaasbare pontons kwamen we onderweg weer tegen en dragen altijd bij aan de fun. Verder was er ook genoeg water waar we net niet konden zwemmen. Lange stukken door sloten lopen met balken onderweg was stiekem toch best pittig.
Grote obstakels
Strong Viking staat bekend om hun goede en grote obstakels en dat was ook deze keer weer het geval. Bij elke run komen er weer nieuwe obstakels bij. Zo konden we tijdens de Hills Edition voor het eerst kennis maken met de Water Cage, een obstakel wat mij altijd goed bevalt. Deze keer was hij iets doorontwikkeld en mocht je in je eigen gang ?zwemmen.? Het water stond deze keer ook lekker hoog zodat je oren ook echt onder water gaan, zoals het hoort.
De Water Slide was ook weer aanwezig en door de sproeiers die er op stonden ging hij lekker hard. Helaas hoorden we dat hij tijdens latere startwaves niet meer helemaal in orde was.
Een nieuw obstakel tijdens deze run was The Iceman, een obstakel ontwikkeld met de beroemde Iceman Wim Hof. We mochten in een bak met ijs stappen, naar beneden lopen en onder een schot door duiken. Het verschil met Arctic Enema van Tough Mudder is dat je er daar ineens in moet springen terwijl je hier langzaam iets dieper gaat. Vergelijk het met een pleister die je er ineens aftrekt, of die je heel langzaam lostrekt. Een mooi obstakel wat we hopelijk tijdens de Brother Edition weer terug gaan zien.
Ook de afsluiting was wederom een groot obstakel wat we tijdens de allereerste Strong Viking een jaar geleden ook al tegenkwamen, de Viking Jump. Door een nieuw ponton was hij deze keer nog net wat hoger en vanaf bijna zes meter hoogte mochten we in het water springen.
De weg kwijt?
Ik liep een heel stuk samen met Casper, die zich tijdens Mud Masters al voor het WK gekwalificeerd had. We hadden het idee dat we redelijk voorin liepen en dat er nog geen 10 mensen voor ons liepen. Toen we echter steeds meer langzamere deelnemers tegenkwamen en mensen in ging halen die we al eerder ingehaald hadden begon ons wel te dagen dat er iets niet helemaal goed ging. Mijn GPS-horloge gaf bij het bordje van de 15 kilometer precies 15 kilometer aan, dus we liepen zelf goed. Navraag bij andere deelnemers wees uit dat ze een aantal obstakels zoals de monkeybars, stroom en ijsbak gemist hadden.
Achteraf blijkt dat er een lint doorgeknipt is en er daar een hele groep verkeerd gelopen is waardoor ze een paar kilometer gemist hebben. Erg jammer, zeker omdat dit nou juist de kwalificatiegroep voor het WK was. Uiteindelijk is na overleg tussen de organisatie van het WK en Strong Viking besloten het hele startvak te laten kwalificeren.
Afterparty
Het was een vrij zonnige dag en de DJ stond lekker platen te draaien op het strand. We hebben tot het einde van de dag met onze kraam op het terrein gestaan en hadden goed zicht op de finish en de Viking Jump. De hele dag door hebben we mensen binnen zien komen met een grote grijns op hun gezicht. De allerlaatste deelnemer werd zelfs met het gejuich van duizenden Vikings binnengehaald. De sfeer was echt bijzonder goed en ik heb zelden gezien dat er zo veel mensen bleven hangen na een run.
Ook documentairemaker Scott en zijn crew van de aankomende documentaire Rise of the Sufferfests waren laaiend enthousiast over deze run. Hij heeft hem zelf ook gelopen en toen we hem na de run spraken was hij bijna lyrisch. Ga er dus maar van uit dat we als Nederland met deze run de documentaire zeker halen.
Waarom was hij nou zo zwaar?
Was het al het bier na de 5-1 tegen Spanje de avond van te voren? Was het het feit dat we dit keer wat meer gas gaven dan normaal? Waren het toch die heuvels die het parcours pittig maakten? De reden kan ik niet precies achterhalen, maar deze editie van Strong Viking was echt een zware. Gelukkig hoefden we niet ook nog een 100 meter bergop te tijgeren deze keer ;)
Verbeterpunten
Het is erg jammer dat een groot deel van de voorste groep verkeerd gelopen is en de kwalificatie dus onduidelijk is. Ter plekke is het wel direct erg netjes opgelost met de mensen die een stuk gemist hebben, maar voor de uitslag is het jammer.
Daarnaast was de prikkeldraad op de monkeybars geen goed idee. We begrijpen dat mensen er niet overheen mogen klimmen, maar nu hebben sommige deelnemers hun handen opengehaald en dat kan ook niet de bedoeling zijn. Een vrijwilliger of groot houten bord met een Strong Viking logo dat de bovenkant blokkeert zou misschien een betere optie zijn.
Ten slotte stond de prikkeldraad bij het tijgeren deze keer een stuk hoger dan tijdens de Mud Edition. We konden er zo ongeveer op onze knie?n onderdoor, dus het tijgeren was iets te simpel.
Conclusie
Afgezien van de kleine verbeterpunten was het wederom een bijzonder goed georganiseerd evenement. Logistiek zat het heel goed in elkaar, de obstakels klopten allemaal, het parcours was pittig, de sfeer was helemaal top en de nieuwe obstakels zijn zeker een toevoeging aan de run. Ook deze Strong Viking Edition was weer helemaal top.
Wij zijn erg benieuwd wat voor nieuws ons tijdens de Brother Edition te wachten staat, maar uiteraard mogen we voor die tijd vast al een tipje van de sluier oplichten voor jullie. Houd onze site dus in de gaten en volg ons op Facebook!
Aftermovie
Intussen is ook de aftermovie klaar. Deze is gemaakt door Scott van Rise of the Sufferfests.
Foto’s via Viking Pictures en Strong Viking
Geef een reactie