Verslag eerste EK OCR

Afgelopen weekend was het eerste EK OCR (Obstacle Course Racing). De OCRA Benelux heeft afgelopen jaar hard gewerkt om het allereerste EK uit de grond te stampen. Op het grondgebied van Strong Viking in Wijchen vond deze eerste editie plaats en natuurlijk waren wij daarbij.

Het EK-dorp

Naast het evenemententerrein van Strong Viking had de organisatie een eigen EK dorpje gemaakt. Rondom de finishboog stonden diverse kraampjes van sponsoren, OCRA’s uit andere landen en kon je koffie en bananenbrood halen. Er was wat muziek en er stonden demonstratie-obstakels waar je zelf op kon oefenen. Vooral voor de meegereisde kinderen was dit perfect vermaak. Menig volwassene stond met verbazing te kijken hoe eenvoudig de kleintjes over de monkeybars gingen.?MC Muddy Highlander was ingevlogen om op zijn vaste plek net na?de?finish alle deelnemers te onthalen, zoals hij ook bij het WK gedaan heeft. ?Met het zachte weer was het een gezellige plek voor atleten en toeschouwers.

De atleten

Het deelnemersveld kwam uit alle hoeken van Europa. Van alle deelnemende landen had de organisatie?vlaggen opgehangen en je zag veel buitenlandse jasjes en racekleding. Naast veel Nederlanders en Belgen was ook de Engelse ploeg duidelijk aanwezig. Al met al was het duidelijk dat je hier bij een internationale race was. De sfeer onderling was goed en op aanvraag kon er per land een speciale foto gemaakt worden voor het finishdoek. Het enige minpuntje was het ontbreken van een groot deel van de absolute top van de obstacle runners in Europa.

Het EK OCR parcours

Omdat er met een beperkt budget gewerkt moest worden was er gekozen om gebruik te maken van het parcours en de obstakels van Strong Viking. Iedereen die wel eens een Strong Viking gedaan heeft zal weten dat je dan voldoende serieuze obstakels voor je kiezen krijgt. De afstand van het EK was 15 kilometer. Dit is geen Strong Viking afstand, maar de organisatie van het EK had een aantal eigen obstakels opgebouwd waardoor het parcours een klein beetje afweek.

De obstakels

Vooraf was aangegeven dat er gebruik gemaakt zou worden van 50 obstakels van Strong Viking. Daarnaast zouden er 8 obstakels?door?het EK zelf neergezet worden. Afgezien van de Platinum Rig en Varjagen Saga zaten bijna alle grote obstakels er in. Flying Ragnar, Iceman, Storm the Castle, de Viking Jump en meer. De acht obstakels die de organisatie zelf meegenomen had waren allemaal typische survival-obstakels. Nou lijken OCR en survival run in Nederland misschien een beetje?op elkaar, maar we hebben menige buitenlandse loper met verbazing zien kijken. Een mooi Nederlands tintje was dat je het finishobstakel afsloot met klompen.

Wachtrijen

Er was dit EK gekozen voor een startprocedure die compleet nieuw was in de OCR-wereld. Het argument hiervoor was dat er op deze manier geen rijen zouden ontstaan. Helaas heeft?dit compleet verkeerd uitgepakt. De buitenlandse deelnemers waren niet bekend met de obstakels die niet uit de OCR komen en hadden daardoor soms wat meer tijd nodig of wisten niet hoe ze het moesten doen. Bij het eerste van deze obstakels (de UFO’s) stonden daardoor na tien minuten al wachtrijen van twee minuten. Ook bij andere combinaties stonden lange wachtrijen en bij het finishobstakel liep de wachttijd op een gegeven moment op tot meer dan een half uur.

Serieuze sport

Een belangrijk doel van dit EK OCR was om het fanatieke deel van de obstacle runners een platform te geven om tot een serieuze sport te komen. Een kenmerk?van een serieuze sport is dat je een gelijk speelveld hebt voor alle deelnemers. Door te kiezen voor deze startvariant is dat helaas mislukt. De ene loper had een vrije baan en de andere had meerdere minuten wachttijd bij de survival-obstakels.

Ook het aanpassen van de regels tijdens het spel is niet iets wat bij een serieuze sport hoort. Als een obstakel toch te moeilijk blijkt en er sneuvelen te veel polsbandjes dan is dat jammer voor die deelnemers. Het obstakel veel simpeler maken halverwege de race is dan een vreemde keuze en ook hier cre?er je wederom een ongelijk speelveld.

Conclusie

Het eerste EK OCR was een prachtig evenement en ik denk dat alle deelnemers een hele mooie, maar pittige dag gehad hebben. We hebben heel veel lachende gezichten gezien en euforische schreeuwen gehoord als het finish obstakels eindelijk gehaald werd (die van Henkjan klinkt nu nog na ;) ). Als je de finish hebt behaald en je bandje hebt behouden mag je heel trots zijn op jezelf en de grote medaille een mooie plek geven.

Afgezien van de puntjes van kritiek is het heel knap wat er in zo’n korte tijd neergezet is. De vele vrijwilligers hebben voor een onvergetelijke dag gezorgd en voor de ontwikkeling van OCR is het belangrijk dat dit eerste EK heeft plaatsgevonden. Er waren (in Nederland en Belgi?) kwalificaties met controles bij de obstakels, er zijn in diverse landen nieuwe OCRA’s opgericht en er is een rulebook met reglementen geschreven. Na een WK en EK maakt dit de weg vrij voor het eerste NK.

Toch maken?de wachtrijen, het testen van een nieuwe startprocedure tijdens een EK, de aanwezigheid van (te) veel survivalobstakels en het aanpassen van obstakels tijdens de race maar eens duidelijk dat er nog een hele lange weg te gaan is tot professionalisering van de sport.

De offici?le uitslagen zijn op dit moment nog niet bekend, dus kunnen we nog niet plaatsen. De locatie voor een eventuele tweede editie is ook nog niet bekend. Zodra we meer weten lees je het hier!