Je wordt al snel voor gek verklaard door mensen die zelf niet aan obstacle running doen als ze de fotos en filmpjes zien, en al helemaal als je daar aan toe voegt dat je eind oktober lekker door de koude herfstmodder gaat rennen. Je weet het van te voren: het wordt koud, hard, uitdagend en verpletterend zwaar. En daarom neem je je Brother mee!
Sfeer, teasen en….starten!
Strong Viking weet als geen ander sfeer te cre?ren. Al onderweg naar het start terrein liepen we langs obstakels waar uitgeput sjokkende mensen met enorme grijnzen op hun gezicht aan het werken waren. Het heeft een teasend effect en ik voel de kriebels heerlijk opkomen. Het terrein is ietwat onoverzichtelijk en we lopen een paar keer verkeerd voordat we omgekleed en wel in ons startvlak tussen de vlammen en vlaggen staan te springen en te zwaaien en de zenuwen een toppunt bereiken. De vlag van ons startvlak wordt afgegeven aan een dappere Viking en we starten!??en knallen meteen tegen een muur aan. Het is direct duidelijk wat de bedoeling is van deze Editie: elkaar door de obstakels helpen.
Niet voor watjes
Het herfstweer van de afgelopen week heeft de modder flink uitgebreid en we kletteren meteen lekker door de dikke drek. Je glibbert en glijdt, uiteindelijk wel vooruit maar ook voor een groot deel opzij en jeetje, je moet wel opletten hoe je je voet neerzet in de blubber! Strong Viking staat bekend om een hoog aantal uitdagende obstakels die veel van je vragen en deze editie is geen uitzondering!?En mocht het je niet lukken om omhoog te klimmen aan een touw om een koe-bel te meppen doe je voor straf 20 burpees. Het is duidelijk- deze run is voor Strong Vikings, niet voor watjes. En het zou geen brother edition zijn als je niet met een andere viking op je rug door de drek moest bulderen, als je niet even de viking voor je het touw ophelpt om het water over te klauteren, als je niet even een flinke kluit modder in de nek van je mede-viking gooit. Oo-rah!
Modderrrrr
De klassieke obstakels zijn van de partij: denk aan mud trenches, muren, modderbaden. Maar zelfs de meeste bekende obstakels hebben een verrassende bonus gekregen door de absurde hoeveelheid modder die meegesleept wordt. Wie had gedacht dat je zo lang kon doen over een heuvel oplopen? Klauwend in de modder om niet weer naar beneden te schuiven werken de vikings zich omhoog, waar gelukkig alweer een banaantje en wat water te vinden is. Opgefrist ren je weer door. Althans, dat probeer je. Want echt rennen is er niet bij op de paden die vertrappeld zijn tot een klei-achtige bagger strook waar maar geen einde aan lijkt te komen. Bij elke stap dreigt mijn schoen achter te blijven in het vacuum van de modder. Het is zwaar, het schiet niet op, het is uitdagend. De mud-arena van de Brother Edition 2014 is de beste die ik ooit gezien heb. De heuvels waren briljant vervormd, de modder perfect en elke keer als je een heuvel af naar beneden stortte wist je niet tot hoe diep je door zou schuiven in de zompige bodem. Rondom mij zijn overal door modder heen grijnzende gezichten en opgewonden gelach: alleen een obstacle run kan dit losmaken in mensen. Het gevoel van brotherhood wordt rijkelijk versterkt door elkaar de meuk doorsleuren in een massale groep die doet denken aan middeleeuwse schilderijen van de hel. Waterige obstakels wisselen de modderige goed af, maar zo rond kilometer 6 begin ik me af te vragen hoe het mogelijk is dat dit zo veel zwaarder voelt. Het antwoord was de permanente baggerstrook waar we al sinds de start doorheen ?rennen?. Het beklimmen van de enorme stenen brokstukken is een welkome solide ondergrond voor de modderkluiten om mijn schoenen heen.
Tijgeren 2.0
Het toppunt van deze run, en ik denk dat velen het hiermee eens zullen zijn, was het tegen een steeds steilere berg optijgeren, onder het prikkeldraad door en over een modder trench van ongeveer honderd meter lang. Dapper dook ik de modder in en begon ik met mijn ellebogen naar boven te werken. Om me heen kreunden en brulden mensen het uit. Na wat een eeuwigheid lijkt durf je dan toch even achter je te kijken. Je bent nog niet eens op de helft. De verbazing verspreidde zich door de rij worstelende vikings heen, holy shit we moeten nog v?r!! Op twee derde van de afstand kostte het een grote mentale inspanning om de pijn in mijn ellebogen te negeren. Gelukkig kreeg ik soms een steuntje in mijn voet van een Viking Brother onder mij, en met een enorm gevoel van overwinning versla ik uiteindelijk de berg. Oo-rah. Maar er stond me nog zo veel meer te wachten.
Uitputting op de loer
Ik sjees ongecontroleerd hard van de slide af en schuif de waterige modder in. We rennen door, met zompende kleiklompen om onze voeten heen. ?Schlonk-schlonk-schlonk?. De uitputting begint toe te slaan. Zelfs de meest ervaren runners onder ons laten soms een vloek vallen. Jeeeeeetje dit is wel echt heel erg veel modder. Een viking achter me maakt een opmerking die me eerder ook al door het hoofd schoot: ?MudMasters mag zijn naam wel even bijstellen?.
Bevroren handen
Na de pittige monkeybars en een kort zwemtochtje door een uitzonderlijk onwelriekende zwarte baggersloot lopen we plots op een ingang af in de zijkant van een gebouw. Op tempo denderen we door de plastic flappen en worden omvat door een vrieslucht van -16 graden Celcius. Mijn longen reageren door dicht te klappen en onvrijwillig roep ik ?OEH!?. Door rennen, door rennen! Dit is niet een obstakel waar je je tijd voor neemt. Stomend knallen we de pijpen door, de sneeuwheuvel op, en grijpen we de touwen om een schuine muur te beklimmen. Ik voel mijn handen niet meer en knijp waarschijnlijk te hard. Eenmaal uit de sneeuw-arena branden mijn handen inderdaad goed hard na. De ice-man heeft weer toegeslagen bij Strong Viking, en net zoals het ijsbad bij de Water Edition was dit een vernieuwend obstakel dat we niet snel gaan vergeten.
?We are Vikings!
Een ijsbad dat ons overigens op staat te wachten vlak voor de trappen naar het walhalla. Kopje onder in ijswater- je moet het een keer gedaan hebben. Alles gloeit na terwijl je de trappen beklimt naar de overwinning. Een blik op de klok verteld ons dat we een onwaarschijnlijke 4 uur hebben gedaan over de Brother Edition. Alles doet pijn, alles brand, alles voelt als heerlijk uitputtende overwinning. We grijpen elkaar broederlijk vast. We hebben het gedaan, met elkaar. Als we hier de fotos en filmpjes van laten zien worden we gegarandeerd voor gek verklaard. Zo afzien in de kou en modder en sneeuw, dat vinden mensen onbegrijpelijk. Maar we begrijpen mekaar maar al te goed; we zijn Strong Viking Brothers. Oo-rah.
Foto’s
Geef een reactie