Vandaag was de allereerste combinatie van een Color Run en een Obstacle Run; de Strong Viking Color Obstacle Run 2013. Na een succesvolle eerste editie van de “gewone” Strong Viking Run wilde we deze natuurlijk niet missen.
In aanloop naar de run
Wat we precies moesten verwachten was ons nog niet helemaal duidelijk. Was het nou vooral een Color Run of een Obstacle Run? De foto’s op Facebook van gekleurde Teletubbies en de gekleurde Super Survivalbaan deden ons aan het eerste denken. De monkeybars en rioolbuizen deze ons weer aan het tweede denken. Kortom, het leek een mooie combi te gaan worden. Het weer was goed; droog en een mooi nazomerzonnetje. De route was vooraf goed gecommuniceerd (net als alle andere belangrijke informatie) en we konden (voor vijf euro) vlakbij de start parkeren.
Bij het ophalen van het startnummer stonden veel vrijwilligers, dus dat ging snel. Er zaten naast je startnummer (plus speldjes) drie polsbandjes in; een voor om je tas, een voor om je pols om je tas weer op te halen en een voor je t-shirt. Omkleden ging in een gescheiden afdeling naast de garderobe en in een bijgebouw op het terrein kon je je naderhand weer opfrissen zagen we. Er waren verder geen douches aanwezig.
Ik stond samen met onze Belgische Mud Men Gregory ingeschreven voor de "gentlemen variant" wat inhield dat je zelf om 10.00 uur mocht starten om vervolgens om 11.00 uur als een ware gentlemen de Strong Viking dames over de obstakels te helpen tijdens een tweede ronde, mocht dat nodig zijn. Nou zien wij obstakellopen als een sport die om teamwork draait, dus dit sloot natuurlijk perfect bij ons aan. Ongeveer een kwartier voor tijd mochten we eerste startvak in. Entertainer Rene deed goed zijn best het startvak warm te krijgen met jumping jacks, opdrukken en andere fitness-oefeningen. Daarnaast benadrukte hij dat dat het toch vooral een teameffort ging zijn en geen race. We hadden ook geen chips voor tijdsregistratie en het teambelang stond voorop. Om ons nog even wat dichter bij elkaar te brengen kregen we allemaal een hand vol met gele kleurstof en mochten we deze na het aftellen tot 0 over elkaar heengooien. We zagen er nu in ieder geval als een geel team uit. Vervolgens mochten we elkaar over een twee meter hoge muur helpen. Pas als iedereen over de muur heen was en we in het daadwerkelijke startvak stonden zouden we mogen gaan starten. Tot dat inderdaad het geval was?werd de Strong Viking themesong van Raven opgezet en ging we wederom aftellen tot 0. 
De Strong Viking Color Obstacle Run zelf
We starten in het eerste startvak (YELLOW) en bij de start stoof iedereen direct weg. De eerste obstakels waren slootjes op het strand en betonnen rioolbuizen waar we op en over mochten. Na een kort stukje lopen mochten we direct over een hoog touwnet klimmen. Onze eerste ingeving was dat dit dus zeker wel een obstacle run ging worden en dat bleek even later ook wel. We heb in eerdere reviews wel eens aangegeven dat we vinden dat er vooral nog een focus op hardlopen ligt. Er zijn wel monkeybars, muurtjes en soms touwen die wat armkracht vergen, maar bij Spartan Race hebben we gemerkt dat er ook meer full-body obstacle runs zijn, zonder dat het direct een survivalrun wordt. Nou, dat hebben we vandaag geweten. Eerst mochten we onder luid aftellen van een Strong Viking 20 keer een gewicht van volgens mij 10 of 15 kilo omhoog tillen, vervolgens mochten we na een korte sprint 20 squats doen met een gewicht van 30 kilo en daarna mochten we nog 20 keer opdrukken. Dit zien we graag!
Hierna kwam er weer een leuk obstakel dat het aspect van obstacle runnen als een sport om samen te doen benadrukte. Je nam een andere deelnemer op je rug, rende een stuk en wisselde halverwege om bij de ander op de rug te gaan. De armspieren waren nu inderdaad prima gebruikt. Als het meezat waren ze echter nog stabiel genoeg om drie keer te schieten met een paintball geweer. Je had drie kogels om op drie verschillende emmers te schieten. Miste je er eentje mocht je opdrukken.
We hadden vooral al iets vernomen over paintballen en dachten dat we dat nu gehad hadden. Niets was minder waar! Voor de tweede week op rij waren er ook paintballers aanwezig. We kregen een masker om ons gezicht te beschermen en werden weggestuurd. We zagen een aantal paintballers tussen de bomen. Gelukkig richten ze op de tonnen naast het pad en boven het pad en niet direct op onze blote armen. Wat verder opviel was dat de paintballers deze keer niet op het roze konijn jaagden, maar dat het roze konijn ook een gun had en het op ons voorzien had. 
Over het hele parcours kwamen we veel vrijwilligers tegen. Om de weg te wijzen, om drank uit te delen en op de fiets om alles te controleren. Oh ja, en een aantal met zakken poeder om ons nog even bij te kleuren. ?Het parcours liep door weilanden en stukken bos, wat weer erg mooi was. We kwamen ook wat natuurlijke modder en slijk tegen, moesten een aantal keer over een sloot balanceren en hebben uit mijn hoofd vier keer over een muurtje mogen klimmen. Terug naar het parcours!
Direct na de drinkpost mochten we de super survivalbaan op, een opblaasbaar obstakel van wel 25 meter met touwen, een glijbaan en iets om te tijgeren. We mochten ook een paar keer door het water. Twee keer wat korter en een keer een heel stuk. Deed je de negen kilometer dan kreeg je, net als bij de vorige Strong Viking, het touwklimmen voor je kiezen. Je mocht pas door na het ringelen van de bel of een aantal keer opdrukken. Na nog een heel stuk lopen kwamen we weer op het parcours van de zes kilometer uit en gingen we langzaam terug richting het startgebied. Tussendoor mochten we nog een stuk lopen en kregen we?chicken frame waar we over een aantal balken heen mochten klimmen. Uit het bos kregen we het startgebied weer te zien en mochten we eerst de dubbele monkeybars doen. Vervolgens stond er nog een muur om overheen te klimmen en kregen we eindelijk de teletubbies in zicht. Met hun stootkussens probeerden ze je benen onderuit te tikken of je omver de duwen. Een paar meter voor de finish mochten we nog naar boven klimmen in een soort spinnenweb van kabels om nog een bel te ringen. Daarna was het slechts een stukje tijgeren, door de kleurstof rollen om bij de finish onder het kleurpoeder gegooid te worden. Obstakels + kleur! 
Na de run
Na de geweldige ontvangst bij de finish mochten we op de foto met een goed gekleurde jongen en meisje. We konden ook direct ons finisher shirt ophalen met het polsbandje en kregen een fles Spa Blauw tegen de dorst en om wat kleurpoeder weg te spoelen. De reacties van de mensen die we gesproken hebben waren allemaal positief en iedereen leek er echt van genoten te hebben. Zoals bij de meeste runs was er hier ook een soort van festival met DJ, eetkraam, bierkraam en de nodige napret. Op de parkeerplaats stonden de Red Bull meisjes nog blikjes uit te delen zodat we in de auto in ieder geval wakker bleven. Maar er was na drie rondjes nog genoeg adrenaline om heerlijk naar huis te rijden. Nu snel alles wassen zodat we morgen weer schoon aan de start kunnen staan van de Race Against Nature in Belgie.
Geef een reactie